Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Ke 398/13 pozostawił bez rozpoznania wniosek A. G. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:
Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. A. G. wniósł skargę na 113 uchwał Rady Powiatu w B. Z. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. orzekł o rozdzieleniu skargi na 69 odrębnych postępowań.
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił skargę A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie zasad i trybu przyznawania i pozbawiania Stypendium Sportowego Starosty B. W ustawowym terminie reprezentujący A. G. adwokat złożył skargę kasacyjną od wyżej wymienionego orzeczenia, a w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. wniósł o zwolnienie skarżącego od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 11 marca 2014 r., doręczonym w dniu [...] marca 2014 r., pełnomocnik A. G. został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo upływu w dniu 7 kwietnia 2014 r. wyznaczonego terminu nie nadesłano formularza PPF.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżący wniósł o "zwolnienie go ze składania przesłanego oświadczenia o stanie majątkowym". Skarżący argumentował, że podzielenie jego skargi na 113 odrębnych skarg "ma na celu wyłudzanie nienależnych opłat sądowych, a przez to odstraszanie skarżącego od kontynuowania procesu z uwagi na jego znaczne koszty". W ocenie skarżącego, winien on być zwolniony od wniesienia wpisu od skargi objętej niniejszym postępowaniem z uwagi na fakt, że "w niniejszym postępowaniu ma prawną rację, co w konsekwencji doprowadzi do obciążenia budżetu powiatu kosztami pozyskania środków finansowych na wniesienie żądanego wpisu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. pozostawił wniosek strony o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej bez rozpoznania.
Sąd zaznaczył, że stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Jak wskazał Sąd, z akt sprawy jednoznacznie wynika, że pełnomocnik A. G., pomimo prawidłowego wezwania do nadesłania wypełnionego formularza urzędowego PPF, nie wykonał nałożonego przez Sąd obowiązku w wyznaczonym terminie. Wezwanie do nadesłania formularza zostało doręczone pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu [...] marca 2014 r. Wyznaczony 7 – dniowy termin do złożenia formularza upłynął w dniu [...] kwietnia 2014 r., tymczasem, jak zaznaczył Sąd, w sprawie w ogóle nie złożono wypełnionego formularza PPF.
Pismem z dnia [...] maja 2014 r. A. G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i nakazanie rozpoznania jego wniosku oraz uznanie, że opłata została już wniesiona.
W ocenie skarżącego w związku ze złożeniem jednej skargi na 113 uchwał Rady Powiatu "zastosowanie może mieć jeden wpis od jednej skargi, który skarżący gotów był ponieść i w związku z tym w dniu [...] czerwca 2013 r., kwota w wysokości 300 zł została wniesiona do Sądu". W świetle powyższego, w związku z uznaniem, że Sąd prawidłowo podzielił skargę na 113 odrębnych skarg, skarżący wniósł o zwolnienie od wniesienia żądanego wpisu od skargi objętej niniejszym postępowaniem. Skarżący wskazał ponadto, że rozdzielenie złożonej przez skarżącego skargi odbyło się z rażącym naruszeniem prawa przez WSA w K., co musi skutkować nieważnością skarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
W zażaleniu skarżący podniósł między innymi, iż niezasadnie rozdzielono jego skargę na 113 spraw, w których Sąd żąda odrębnych wpisów.
Wniesiony przez strony środek zaskarżenia jest bezzasadny w świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania.
W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie, wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia [...] grudnia 2013 r., wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego rozdzielenia skarg, to wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 57 § 3 p.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Skoro A. G. skargą z dnia [...] kwietnia 2013 r. objął 113 uchwał, to Sąd I instancji słusznie rozdzielił wszystkie wniesione skargi i zarejestrował je odrębnie. Konsekwencją prawidłowego rozdzielenia skarg była konieczność wezwania do uiszczenia wpisu od każdej z takich skarg.
W celu uniknięcia konieczności ponoszenia kosztów sądowych, skarżący winien wykazać, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym celu Sąd, w związku z wnioskiem pełnomocnika o zwolnienie skarżącego od ponoszenia kosztów wpisu od skargi kasacyjnej, przesłał formularz PPF i zobowiązał stronę do uzupełnienia i złożenia go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Pomimo upływu w dniu [...] kwietnia 2014 r. wyznaczonego terminu nie nadesłano formularza PPF. W związku z tym, że pełnomocnik A. G. nie wykonał nałożonego przez Sąd obowiązku w wyznaczonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania, postanowienie Sądu I instancji o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku było prawidłowe i zgodne z dyspozycją, znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie art. 257 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.