Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lutego 2017 r. o sygn. akt V SA/Wa 2820/15, orzekając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę W. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (ze względu na miejsce zamieszkania skarżącego w Wielkiej Brytanii, zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonymi w orzeczeniu z dnia 6 października 2015 r. o sygn. akt II GZ 512/15; dost. CBOSA). Wezwanie zostało prawidłowo doręczone ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 28 grudnia 2015 r. W odpowiedzi, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy, które nie zostało mu ostatecznie przyznane (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2016 r. o sygn. akt II GZ 883/16; dost. CBOSA).
Wobec tego zarządzeniem z dnia 25 listopada 2016 r. Sąd wezwał stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 10 grudnia 2015 r., w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Skarżący odebrał to wezwanie 12 grudnia 2016 r., zatem – jak stwierdził Sąd – termin dwumiesięczny na jego wykonanie upłynął dnia 12 lutego 2017 r., a skoro skarżący wpisu nie uiścił, to nieopłacona skarga podlegała odrzuceniu. Sąd podkreślił, że wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie.
W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. S. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia Sądu z dnia 27 lutego 2017 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie uchylenia go i uznania, że na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. skarżący jest zwolniony z wpisu, co wynika z uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2016 r. o sygn. akt II GPS 2/15 (publik. ONSAiWSA z 2016 r. nr 5, poz. 70; LEX nr 2045331, ZNSA z 2016 r. z. 5, str. 141-145).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji wskazany wyżej przepis zastosował prawidłowo, bowiem skarżący W. S. nie zastosował się do prawomocnego i ponownego wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł od złożonej w tej sprawie skargi w wyznaczonym terminie, który bezskutecznie upłynął 12 lutego 2017 r., zatem nieopłacona skarga podlegała odrzuceniu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie można przyjąć, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. (strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych) w związku z cyt. w zażaleniu uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 23 maja 2016 r. (II GPS 2/15), rozszerzającą pojęcie "sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych" użyte w art. 239 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. [obecnie art. 239 § 1 pkt 1 e) p.p.s.a.] także na sprawy ze skarg na postanowienia organów egzekucyjnych wydawane w toku egzekucji administracyjnej dotyczącej tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Uznanie takie wyklucza nie przedmiot sprawy (dot. wznowienia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez ZUS), tylko okoliczność, że prawomocne jest zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z 10 grudnia 2015 r., którego W. S. nie zakwestionował.
Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie sprawy nie mógł dokonać kontroli wskazanego zarządzenia, choćby nawet było ono wadliwe i musiał przyjąć, że wniesiona w tej sprawie skarga podlegała opłacie, zaś nieuiszczenie opłaty w wyznaczonym terminie skutkowało jej odrzuceniem, o czym była mowa wyżej.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.