Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 29 września 2008 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał J. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 420 zł - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie to zostało doręczone stronie w dniu 8 listopada 2008 r.
J. S. – PPHU "S." w dniu 10 listopada 2008 r. złożył pismo zatytułowane "Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego", w którym wniósł o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi z uwagi na trudną sytuację finansową spowodowaną osiąganiem niskich dochodów.
Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2008 r. (doręczonym stronie w dniu 8 grudnia 2008 r.) Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy kwestionuje zasadność lub wysokość wpisu sądowego od skargi czy też intencją skarżącego jest złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie skarżący został poinformowany, że w przypadku nieudzielania odpowiedzi Sąd potraktuje pismo z dnia 10 listopada 2008 r. jako zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. ma ścisły związek z art. 230 § 1 p.p.s.a. przewidującym, że wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie w danej instancji. Definicję pisma zawiera art. 230 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z regulacji zawartej w art. 220 p.p.s.a. wynika, że pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to, że do czasu uzupełnienia tego braku sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87 - OSP 1990 nr 4, poz. 207 z aprobującą glosą J.P. Tarno).
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 420 zł, wobec wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji i bez wymaganego zezwolenia. Zaskarżona do Sądu decyzja organu II instancji utrzymała w mocy decyzję I instancji nakładającą na J. S. karę pieniężną w łącznej wysokości 14000 zł. Przepis art. 231 zdanie 1 p.p.s.a. stanowi, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
Biorąc powyższe pod rozwagę Przewodniczący Wydziału prawidłowo wskazał jako podstawę zaskarżonego zarządzenia § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), który stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł.
Podkreślić należy, że Sąd I instancji prawidłowo zwrócił się do strony o sprecyzowanie żądania sformułowanego w piśmie z dnia 10 listopada 2008 r.
Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia nie zawiera żadnych uzasadnionych zarzutów wobec zaskarżonego zarządzenia i tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie to odpowiada prawu.
Z przyczyn wskazanych powyżej, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.