Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 9 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1203/19, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej cyt. jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę R.R. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej oraz orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku ze skargą strony na opisaną wyżej decyzję, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 4 czerwca 2019 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu 24 czerwca 2019 r., a zatem termin do jego wykonania upływał 1 lipca 2019 r. Skarżący uiścił wymagany wpis 2 lipca 2019 r., tj. po terminie. Wobec powyższego nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obligowało sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia oraz – zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – do zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.
Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie ze względu na okoliczności w sprawie, tj. przyznał, że doszło do uchybienia terminu opłacenia wpisu od skargi, ale było to spowodowane śmiercią osoby bliskiej (wspólnie wychowywanego z konkubiną jej dziecka), co spowodowało spóźnienie się o jeden dzień.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Jak wynika z analizy akt sprawy skarżący nie uiścił wpisu, w związku z czym zarządzeniem z 4 czerwca 2019 r., doręczonym skutecznie 24 czerwca 2019 r., został wezwany do uzupełnienia stwierdzonego braku skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin, jak słusznie wskazał sąd pierwszej instancji, upłynął 1 lipca 2019 r., a skarżący wpis opłacił 2 lipca 2019 r., a więc po terminie wynikającym z wezwania.
Nie ulega wątpliwości, że strona uchybiła wyznaczonemu terminowi do uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego skargi – czemu zresztą nie zaprzecza, dlatego prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił wniesioną w tej sprawie skargę, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc się do motywów zażalenia, w których skarżący podaje przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazać należy, że nie mogły one odnieść oczekiwanego przez stronę skutku w przypadku zażalenia na odrzucenie skargi, w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi, wynikających z przyczyn leżących po stronie skarżącego.
Należy podkreślić, że upływ terminu jest okolicznością obiektywną w tym sensie, że jest niezależny od winy w uchybieniu terminowi. Przy jego obliczaniu nie bierze się zatem pod uwagę okoliczności faktycznych związanych z przyczynami uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwe jest, że ustawowy siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie, gdyż wezwanie sądu do uiszczenia wpisu od skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu 24 czerwca 2019 r., a zatem termin do jego wykonania upływał 1 lipca 2019 r. Skarżący uiścił wymagany wpis 2 lipca 2019 r., tj. po terminie. Wobec powyższego skargę – wobec nieuzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie – należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniesionego w tej sprawie zażalenia.
Okoliczności podniesione przez skarżącego mogłyby natomiast mieć znaczenie i podlegałyby ocenie sądu w przypadku wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Jak wynika z akt sprawy, w tej samej dacie co zażalenie, skarżący wniósł również o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek ten, jako przedwczesny, WSA w Warszawie odrzucił postanowieniem z 31 października 2019 r. Niemniej w uzasadnieniu tego postanowienia WSA w Warszawie wskazał, że przyczyną odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu jest wniesienie go w tym samym czasie, co zażalenia na odrzucenie skargi, co jest niedopuszczalne, bowiem oba te środki zaskarżenia są wobec siebie konkurencyjne. A zatem w okolicznościach tej sprawy, dopiero po prawomocnym przesądzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny o tym, że prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę z powodu uchybienia terminu do opłacenia wpisu, otworzy się termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wniosek taki mógłby być złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. – w ciągu siedmiu dni od chwili doręczenia tego postanowienia sądu kasacyjnego. We wniosku o przywrócenie terminu należałoby uprawdopodobnić, że w terminie wyznaczonym przez sąd do uiszczenia wpisu skarżący, bez własnej winy, nie mógł tego uczynić (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie z tym wnioskiem, zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a., skarżący powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie, tj. uiścić wpis od skargi w wysokości wskazanej w zarządzeniu z 4 czerwca 2019 r. (100 zł).