Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, objętym zażaleniem postanowieniem z 30 września 2020 r., sygn. akt III SA/Lu 104/20, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej cyt. jako: p.p.s.a.) odrzucił skargę W.A.M. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 30 grudnia 2019 r. – w trybie art. 39 w zw. z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej cyt. jako: k.p.a.) – w miejscu zamieszkania strony (k. 68 akt administracyjnych). Tym samym określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ustawowy 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 29 stycznia 2020 r. Z tej przyczyny wniesienie skargi w dniu 13 lutego 2020 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Wraz z wniesioną skargą w piśmie z dnia 13 lutego 2020 r. skarżący zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 22 kwietnia 2020 r. na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. WSA w Lublinie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a prawomocnym postanowieniem z 12 sierpnia 2020 r. WSA w Lublinie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. W tych okolicznościach wniesienie skargi z uchybieniem ustawowego terminu obligowało sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
Reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez bezzasadne uznanie, iż skarga została złożona z uchybieniem terminu, podczas gdy właściwa analiza akt sprawy wskazuje, iż termin ten nie został naruszony.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 października 2020 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia (k. 66 akt sądowych). Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 października 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 75 akt sądowych). W wyznaczonym terminie, który upłynął 4 listopada 2020 r., wpis nie został uiszczony na rachunek bankowy sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony obowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy zażalenie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 219 § 1 p.p.s.a., obowiązek uiszczenia wpisu powstaje w dacie wniesienia do sądu pisma podlegającego opłacie. Wysokość oraz zasady pobierania wpisu określone zostały przez Radę Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi o odrzuceniu pisma, w tym także zażalenia, od którego nie został uiszczony należny wpis.
W niniejszej sprawie, w myśl wskazanych powyżej regulacji, skarżący obowiązany był do opłacenia zażalenia złożonego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 30 września 2020 r. Dlatego też, na mocy art. 220 § 1 zd. drugie w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., reprezentujący skarżącego profesjonalny pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału zostało prawidłowo doręczone w dniu 28 października 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 75 akt sądowych) i nie zostało zaskarżone. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych "Wtórnika otrzymanych zleceń płatniczych" (k. 70 akt sądowych), przelew na kwotę 100 zł tytułem wpisu od zażalenia został uiszczony na rachunek bankowy WSA w Lublinie w dniu 5 listopada 2020 r. (data zlecenia przelewu), a więc z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu, który upłynął w dniu 4 listopada 2020 r.
Na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec nieuiszczenia w terminie wpisu od zażalenia, podlegało ono odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuca zażalenie, jeśli podlegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, co w sprawie ma miejsce ze względu na regulację zawartą w art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.