Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 sierpnia 2021 r. (sygn. akt II SA/Gl 1547/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej zwanej "ppsa"), odrzucił wniosek W. J. (dalej zwanego "Skarżącym") o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA z 22 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II SA/Gl 1547/20), którym oddalono skargę Skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z [...] października 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania wynagrodzenia za usunięcie, parkowanie i sprawowanie dozoru nad pojazdami.
WSA wskazał m.in., że odpis sentencji wyroku z 22 kwietnia 2021 r. wydanego na posiedzeniu niejawnym doręczono w dniu 7 maja 2021 r. pełnomocnikowi będącemu pracownikiem Skarżącego, a zatem wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należało złożyć do 14 maja 2021 r. Z uwagi na złożenie tego wniosku dopiero w dniu 17 maja 2021 r. WSA postanowieniem z 26 maja 2021 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Odpis tego postanowienia doręczono 24 czerwca 2021 r. Z kolei przy piśmie z 30 czerwca 2021 r. do sprawy zgłosił się profesjonalny pełnomocnik Skarżącego i złożył zażalenie na postanowienie z 26 maja 2021 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik ten wskazał m.in., że w okresie od 3 do 17 maja 2021 r. Skarżący miał zalecenie lekarskie, aby odpoczywać w związku z ostrym przebiegiem COVID-19, co uzasadnia przywrócenie terminu.
Zdaniem WSA, przyczyna uchybienia terminu do złożenia przez Skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustąpiła 17 maja 2021 r., bowiem do tego dnia, zgodnie z zaświadczeniem lekarskim, Skarżący miał odpoczywać. Zatem wniosek o przywrócenie terminu należało złożyć do 24 maja 2021 r., stosownie do art. 87 § 1 ppsa. Natomiast złożenie tegoż wniosku (wraz z zażaleniem na postanowienie z 26 maja 2021 r.) w dniu 30 czerwca 2021 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło po terminie i dlatego wniosek ten podlegał odrzuceniu.
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając to orzeczenie w całości i wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu sprawie w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu autor zażalenia stwierdził m.in., że trudno uznać za przekonujące stanowisko WSA, że do 24 maja 2021 r. należało złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Skoro pełnomocnik Skarżącego powziął wiadomość o skarżonym postanowieniu dopiero w czerwcu 2021 r., to nie mógł tym samym złożyć środka zaskarżenia do 24 maja 2021 r., tak jak sugeruje WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 197 § 2 ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Wobec tego - stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa - zażalenie może zostać oddalone również w przypadku, gdy zaskarżone postanowienie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia WSA stanowił art. 88 ppsa. Z przepisu tego wynika, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Podstawę faktyczną zastosowania tego przepisu było ustalenie przez WSA, że wniosek o przywrócenie terminu (zawarty w zażaleniu na postanowienie WSA z 26 maja 2021 r. o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA z 22 kwietnia 2021 r.) został złożony po terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa, czyli po upływie 7 dni od dnia, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu.
Zauważyć należy, że postanowieniem z 18 listopada 2021 r. (sygn. akt II GZ 382/21) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wspomniane wyżej zażalenie na postanowienie WSA z 26 maja 2021 r. (sygn. akt II SA/Gl 1547/20), uchylając to orzeczenie i przekazując wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku do ponownego rozpoznania przez WSA. W przywołanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny ocenił m.in., że skoro odpis sentencji wyroku z 22 kwietnia 2021 r. doręczono osobie, która nie mogła być pełnomocnikiem Skarżącego, to doręczenie takie nie było skuteczne i nie rozpoczął biegu termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.
Z art. 85 - 87 ppsa wynika, że instytucja przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej może znaleźć zastosowanie (po spełnieniu dodatkowych przesłanek) tylko w przypadkach, gdy doszło do uchybienia terminu. Mając na uwadze ocenę Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażoną w wydanym w tej sprawie postanowieniu z 18 listopada 2021 r. (sygn. akt II GZ 382/21), należy przyjąć, że w okolicznościach tej sprawy nie doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bo termin ten nie rozpoczął nawet biegu z uwagi na brak skutecznego doręczenia odpisu sentencji wyroku z 22 kwietnia 2021 r. (w świetle art. 141 § 2 zd. 1 ppsa termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę biegnie od doręczenia odpisu sentencji tego wyroku).
W takiej sytuacji należy przyjąć, że w sprawie znajdował zastosowanie art. 88 ppsa, jednakże odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu było uzasadnione niedopuszczalnością tego wniosku z mocy ustawy, gdyż przepisy ppsa nie przewidują możliwości wnioskowania o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ppsa postanowił jak w sentencji.
PG