Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 maja 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 627/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P.E.R. RP z siedzibą w K. dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika w sprawie ze skarg Fundacji L.V. z siedzibą w W. oraz Mediasat Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w rozpatrywanej sprawie podmioty występujące z żądaniem dopuszczenia do postępowania sądowego nie wykazały związku między zakresem ich statutowej działalności a wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym. Na postanowienie Sądu z dnia 25 maja 2012 r. o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika Stowarzyszenie P.E.R. RP z siedzibą w K. złożyło zażalenie. W obszernym uzasadnieniu przedstawił swoje stanowisko w sprawie i zarzucił między innymi naruszenie prawa tj. art. 7, art.
8. art. 9, art. 12, art. 16, art. 77-78 i art. 28-29 i 35 k.p.a. Nadto stowarzyszenie powołało się na treść art. 31 § 1 pkt 2 kpa, art. 62 kpc oraz na przepisy ustawy Prawo o prokuraturze. Wnoszący zażalenie wskazał, że wszystkie istotne cele i zadania statutowe zarejestrowane przez Sąd Okręgowy w Kielcach w Rejestrze Stowarzyszeń w dniu 21 kwietnia 1999 r. są tożsame i zgodne z wersją statutu z dnia 21 kwietnia 2012 r. Nadto podkreślił, że złożył w ciągu minionych 11 lat aż 12 wniosków o przerejestrowanie P.E.R. RP do Krajowego Rejestru Stowarzyszeń i choć Sąd rejestrowy miał i wciąż ma ustawowy obowiązek z urzędu wpisać wnoszącego zażalenie do Krajowego Rejestru Sądowego jak dotąd tego nie uczynił.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie Stowarzyszenia P.E.R. RP nie mogło być uwzględnione, gdyż zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie dopuszczenia tej organizacji społecznej do udziału w charakterze uczestnika w sprawie było zgodne z prawem i w żadnym przypadku nie naruszało art. 25 § 4 w związku z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.).
Niewątpliwie podstawą prawną wniosku skarżącego Stowarzyszenia – organizacji społecznej o dopuszczenie do udziału w sprawie stanowiły przepisy art. 33 § w związku z art. 25 § 4 p.p.s.a. Przepisy te dopuszczają do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym innych osób organizacje społeczne, o których mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a. jeżeli spawa dotyczy statutowej działalności tej organizacji.
Wbrew zarzutom wnoszącego zażalenie Stowarzyszenia w tej sprawie nie miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. poz. 43 ze zm.), a w szczególności jego art. 62, przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz.1071 ze zm.) jak i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. prawo o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 270, poz. 1599).
Procedura sądowoadministracyjna w tym zakresie posiada własną regulację prawną wyrażoną w ww. przepisach ustawy p.p.s.a. i nie mają tu zastosowania w drodze analogii przepisy prawa dotyczące innych postępowań sądowych lub przed innymi organami publicznymi.
Zatem jedyną podstawą prawną dopuszczenia do udziału w niniejszej sprawie Stowarzyszenia P.E.R. RP stanowi powołany wyżej przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. Warunkiem tego dopuszczenia jest związek sprawy z zakresem statutowej działalności tegoż Stowarzyszenia.
Skarżące Stowarzyszenie nie wykazało związku między zakresem jego statutowej działalności określonej w wersji statutu przedstawionej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie a przedmiotem niniejszej sprawy. Należy zauważyć, że zarejestrowany w dotychczasowej wersji statut, na który powołuje się organizacja społeczna, nie przewidywał celów i działań w zakresie wspierania funkcjonowania mediów elektronicznych, uzyskiwania przez nich koncesji i zezwoleń, ich relacji z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji oraz innych spraw związanych z szeroko pojętą ochroną wolności mediów.
Dopiero w dniu 21 kwietnia 2012 r., w czasie kiedy złożony został wniosek o dopuszczenie do udziału w niniejszej sprawie przez Stowarzyszenie zapisano w statucie zmiany polegające na wprowadzeniu do jego treści fragmentów mających ewentualny związek z rozpoznawaną sprawą co zresztą przyznał sam składający zażalenie, w załączniku nr 2 do zażalenia karta 1153.
Wskazał on jednocześnie, że zmieniony statut zawierający istotne postanowienia w zakresie objętym również problematyką przedmiotowej sprawy przekazał w tym czasie Sądowi Rejonowemu w Kielcach w celu potwierdzenia jego nowej wersji. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie mógł wziąć pod uwagę tych zmian statutowych jako uzasadnienia wniosku, z uwagi na brak potwierdzenia jego zmian w sądzie rejestrowym.
Stowarzyszenie podkreśliło w zażaleniu, że występuje jako organizacja społeczna posiadająca osobowość prawną, czyli stowarzyszenie zarejestrowane, którego działalność uregulowana jest ustawą z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t.j Dz. U z 2001, nr 79, poz 855), a która to ustawa przewiduje szczególne obowiązki po stronie Stowarzyszenia towarzyszące zmianom statutu.
Niewątpliwie Sąd rejestrowy powinien zapoznać się ze zmianami statutu i taki obowiązek dotyczył zarówno stowarzyszeń zarejestrowanych na podstawie ustawy o stowarzyszeniach w brzmieniu z okresu rejestracji tego stowarzyszenia. Obowiązek ten dotyczy obecnie również wpisywania stowarzyszeń do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z obwiązującą ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 1997. nr 121. poz. 770 ze. zm.).
Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym zachowują moc dotychczasowe wpisy w rejestrach sądowych do czasu rejestracji zgodnie z przepisami tej ustawy, o której mowa w art.1, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2013 r. Nie dotyczy to jednak zmian statutu, gdyż zgodnie z dotychczasowymi przepisami zmiany statutowe podlegały potwierdzeniu przez sąd rejestrowy.
Należy podkreślić, że samo stowarzyszenie uznało, że wcześniejsza wersja statutu nie jest wystarczającym uzasadnieniem do ubiegania się o dopuszczenie do udziału w niniejszej sprawie. W innym bowiem przypadku nie dokonywałoby zmian statutowych, które nie zostały dotychczas usankcjonowane.
Poprzednie zapisy statutowe cytowane w zażaleniu nie odnosiły się do działalności stowarzyszenia w zakresie ochrony wolnych mediów i nawet szeroko pojętego celu zapewnienia ładu medialnego kraju.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.