Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 14 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę M. B. na powołaną decyzję Samorządowego Kolegium O. z dnia [...] września 2014 r. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku żadna ze stron się nie stawiła, zaś o jej terminie tak skarżący jak i organ zostali powiadomieniu prawidłowo.
W dniu 23 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia. Wywołane tym żądaniem postępowanie zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt II GZ 751/15, którym oddalono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 lipca 2015 r. odmawiającego przywrócenia terminu.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji, przywołując treść art. 141 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), twierdził, że ostatni dzień siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przypadał na dzień 21 lipca 2015 r. Złożenie takiego wniosku w dniu 23 lipca 2015 r. oznaczało, że wniosek złożony został po terminie określonym w art. 141 § 2 p.p.s.a. skutkującego odmową sporządzenia uzasadnienia wyroku.
M. B. zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie oraz sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w W. z dnia 14 lipca 2015 r. W motywach skarżący podniósł, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wysłany z małym opóźnieniem z powodu omyłki pełnomocnika skarżącego. Zdaniem strony "było to bardzo nieznaczne przekroczenie terminu" z którego to powodu skarżący "nie rozumie dlaczego nie sporządzono uzasadnienia wyroku".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których oddalono skargę, uzasadnienie wyroku sporządza się na wiosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Bezsprzeczny, niekwestionowanym bowiem przez skarżącego, była okoliczność złożenia wniosku, o którym mowa w powołanym przepisie, z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Termin ten, jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, upływała z dniem 21 lipca 2015 r. Złożenie (nadanie w placówce pocztowej) wniosku dopiero w dniu 23 lipca 2015 r. skutkowało wobec tego zasadną odmową sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku, jak prawidłowo uczynił to Sąd I instancji w oparciu o art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do podniesionej w motywach zażalenia argumentacji skarżącego wskazać należy, że "małe" lub "nieznaczne" przekroczenie terminu w dokonaniu czynności związanej z żądaniem sporządzenia uzasadnienia wyroku nie ma jakiegokolwiek znaczenia dla podjęcia przez Sąd, który wydał w sprawie orzeczenie, działań zmierzających do uzasadnienia wydanego wyroku i doręczenia go stronie tego się domagającej. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest, bowiem terminem ustawowym niepodlegającym skróceniu ani przedłużeniu (wydłużeniu). Termin taki w chwili rozpoczęcia swojego biegu wywołuje skutki prawne tylko i wyłącznie do chwili jego upływu – upływu ostatniego dnia takiego terminu. Podjęcie przez stronę postępowania czynności, dla których przewidziany był termin ustawowy z uchybieniem tego terminu, bez względny na to jak nieznaczne w czasie uchybienie to było, nie może wywołać przewidzianego w przepisie obwarowanym określonym terminem skutku.
Podkreślenia wymaga, że bezskuteczne upłynięcie takiego terminu może być ekskulpowane wyłącznie w drodze wniosku o przywrócenie terminu, co też strona starała się uczynić z negatywnym dla niej wynikiem - postanowienia: WSA z dnia 29 lipca 2015 r. oraz NSA z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt II GZ 751/15.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.