Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt III SA/Po 1112/12 odrzucił skargę kasacyjną R. P. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 5 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo w sprawie wniosku o przyznanie płatności.
Sąd I instancji wskazał, że skoro skarga kasacyjna została sporządzona nie przez profesjonalnego pełnomocnika, zgodnie z wymogami art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), należy uznać ją za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P. domagając się jego uchylenia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie sporządziła żadna z powyżej wymienionych osób. Podkreślić należy, że skarżący został pouczony przez Sąd o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie, tzn. przymusie adwokacko-radcowskim.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji