Uzasadnienie
B. M., S. M., J. J., H. J., R. J., J. M., U. M., S. P., H. P., T. S., K. S., B. S., T. A. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na postanowienie Ministra Środowiska z [...] kwietnia 2014 r. stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Środowiska z [...] grudnia 2014 r., znak: [...], zawarli wniosek o wstrzymanie jego wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 15 grudnia 2015 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1779/15) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Sąd pierwszej instancji podniósł, że przepis art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), umożliwia wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sytuacji, gdy ich wykonanie, przed rozpoznaniem skargi przez sąd, prowadzi do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub może powodować trudne do odwrócenia skutki. Odnosi się to do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przedmiotem skargi, a zatem i oceny zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wyłącznie postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd podkreślił, że zaskarżone postanowienie jest postanowieniem formalnym, gdyż stwierdzając niedopuszczalność środka zaskarżenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka.
Zdaniem WSA w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy mogłoby powodować jedynie wstrzymanie skutków procesowych takiego postanowienia, które polegałyby na tym, że postanowienie to utraciłoby cechę ostateczności. "Ten zaś skutek wstrzymania postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania nie pociąga za sobą ani niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody, ani spowodowania następstw trudnych do odwrócenia".
B. M., S. M., J. J., H. J., R. J., J. M., U. M., S. P., H. P., T. S., K. S., B. S., T. A. wnieśli zażalenie na postanowienie z 15 grudnia 2015 r.
Skarżący zarzucili Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 28 k.p.a., art. 10 k.p.a. oraz 106 k.p.a., a także "wszystkich zasad postępowania administracyjnego, Konstytucji i pominięcia całkowicie stron w prowadzonym postępowaniu od samego początku od 2011 r.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwia wstrzymanie wykonania zaskarżonych aktów w sytuacji, gdy ich wykonanie, przed rozpoznaniem skargi przez sąd prowadzić może do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub może powodować trudne do odwrócenia skutki. Odnosi się to do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Sąd pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że w odniesieniu do zaskarżonego w postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Postanowienie takie – jak słusznie zauważył WSA – nie wywołuje skutków materialnych. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy bowiem takich aktów administracyjnych, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Podkreślenia wymaga, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie podlega wykonaniu w podanym wyżej znaczeniu.
Wobec tego zaskarżone postanowienie nie może wywołać skutków w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić także należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie u8zasadnia przekonanie strony skarżącej o niezgodności tego aktu z prawem.
W związku z powyższym WSA trafnie uznał, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienie nie był zasadny
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji.