Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 1 września 2010 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Gl 2047/10 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał "F." Spółkę z o.o. w W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 8000 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] wydaną w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Jako podstawę wskazano § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Spółka w odpowiedzi na zarządzenie wniosła pismo z dnia 14 września 2010 r., w którym stwierdziła, iż wysokość należnego wpisu w sprawie wynosi 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia, a nie 8000 zł, jak niesłusznie uznał sąd. Jednocześnie Spółka uiściła wpis w wysokości wskazanej w zarządzeniu i wniosła, w przypadku podzielenia przez Sąd pierwszej instancji ww. poglądu, o zwrot nadpłaconego wpisu od skargi.
W piśmie z dnia 23 września 2010 r. Spółka ponowiła wniosek o zwrot nadpłaconego wpisu w kwocie 7500 zł.
Pismem z dnia 28 października 2010 r. Spółka sprecyzowała, że pismo z dnia 14 września 2010 r. stanowi zażalenie na zarządzenie. Uzupełniając zażalenie podniosła, że zaskarża przedmiotowe zarządzenie w części, to jest w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu ponad kwotę 500 zł oraz wnosi o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie. Zarządzeniu Spółka zarzuciła naruszenie § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu (...) poprzez jego niezastosowanie oraz § 2 ust. 2 pkt 13 tego rozporządzenia poprzez jego bezpośrednie zastosowanie. Spółka powtórzyła argumentację z pisma z dnia 14 września 2010 r. oraz stwierdziła, że wobec okoliczności, iż zażalenie jest oczywiście uzasadnione, zasadne jest dokonanie autokontroli zarządzenia przez Przewodniczącego na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. i uchylenie tego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału błędnie określało wysokość wpisu.
Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie wymagało ustalenia wysokości wpisu od skargi, której przedmiotem jest decyzja organu o umorzeniu postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Gry na automatach o niskich wygranych nie zostały wymienione w powołanym w zaskarżonym zarządzeniu § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia, bowiem przepis ten wymienia wyłącznie gry losowe oraz zakłady wzajemne. Tymczasem zarówno ustawa z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27), jak i ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) rozróżniają gry losowe i gry na automatach oraz gry na automatach o niskich wygranych. Ustawa o grach i zakładach wzajemnych w art. 1 określa warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych. Z kolei art. 1 ustawy o grach hazardowych stanowi, że "ustawa określa warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach".
Ponadto zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, grami na automatach o niskich wygranych są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro (...). Ustawodawca, jak zatem widać z treści cytowanego przepisu, nie nadał grom na automatach o niskich wygranych przymiotu gier losowych, które, zostały zdefiniowane w katalogu zamkniętym przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy. Należy dodać, iż "element losowości" gier na automatach został dodany w stosunku do tego typu gier dopiero w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
Należy również zauważyć, iż w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. rozgraniczono prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier z uwagi na miejsce prowadzenia działalności gospodarczej - kasyna gry (§ 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia) oraz inne gry losowe i zakłady wzajemne – prowadzone w innych miejscach niż kasyna gry (§ 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia).
Przepisy § 2 ust. 2 pkt 12 - 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. należy interpretować ściśle. W niniejszej sprawie nie chodziło o prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie kasyn gry (§ 2 ust. 2 pkt 12 omawianego rozporządzenia). Gdy zaś chodzi o § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., to należy podkreślić, iż gry na automatach o niskich wygranych nie mogą być traktowane jako gry losowe ani zakłady wzajemne. Zatem wobec treści przepisu § 2 ust. 2 pkt 13 omawianego rozporządzenia, który stanowi, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie innych gier losowych i zakładów wzajemnych wynosi 8.000 zł, nie można uznać sprawy dotyczącej zezwolenia (przedłużenia zezwolenia) na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych za "inne gry losowe" i w związku z tym nakładać obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w takiej sprawie w kwocie 8.000 złotych. Inna wykładnia powołanych przepisów stałaby w sprzeczności z legalną definicją gier na automatach o niskich wygranych, zawartą w ustawie o grach i zakładach wzajemnych.
Wpis od skargi w sprawie, w której przedmiotem jest decyzja o "umorzeniu postępowania" w sprawie dotyczącej w istocie prowadzenia działalności gospodarczej, powinien być zatem ustalony w oparciu o § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia, jako w sprawie skargi dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej, nie mieszczącej się w pkt 1-26, a zatem objętej punktem 27, obejmującym skargi "w pozostałym zakresie". Naczelny Sąd Administracyjny uznał z tego względu za zasadny wniosek o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w części obejmującej obowiązek uiszczenia wpisu przekraczającego należną w sprawie kwotę 500 zł. (por. postanowienia NSA z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt II GZ 254/10 oraz z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt II GZ 324/10, niepubl.)
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.