Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 10 listopada 2022 r., zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi P. B. na uchwalę Komisji Egzaminacyjnej ll stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od uchwal o wynikach egzaminu radcowskiego z dnia 21 marca 2022 r., w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego.
Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 7 listopada 2022 r., skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowego toczącego się w niniejszej sprawie na podstawie art.125 § 1 pkt 1 oraz art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postpowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) z uwagi na zainicjowanie przez niego postępowania o stwierdzenie nieważności uchwały będącej przedmiotem skargi w tym postępowaniu. Na potwierdzenie powołanej okoliczności strona przedłożyła wniosek z dnia 2 listopada 2022 r. o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały wraz z poświadczeniem jego wniesienia.
Sąd I instancji przywołując treść art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania w tej sprawie.
W ocenie Sądu I instancji toczące się nadzwyczajne postępowanie administracyjne, jakim jest stwierdzenie nieważności uchwal, pozostaje w ścisłym i bezpośrednim związku z toczącym się postępowaniem w niniejszej sprawie. Wyeliminowanie bowiem z obrotu prawnego zaskarżonych do Sądu uchwał w wyniku stwierdzenia ich nieważności przez organ, będzie implikowało umorzenie postępowania sądowego, z uwagi na brak w postępowaniu sądowym przedmiotu zaskarżenia.
Komisja Egzaminacyjna ll stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji, zarzucając mu:
- 1. naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i zawieszenie niniejszego postępowania sądowego o sygn. VI SA/Wa 2065/22 na skutek nieuzasadnionego uznania, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, w sytuacji gdy w razie zbiegu postępowania sądowoadministracyjnego i administracyjnego w niniejszej sprawie zawieszeniu winno ulec nie postępowanie sądowoadministracyjne, lecz prowadzone przez Organ, co w oczywisty sposób miało wpływ na wynik postępowania;
- 2. naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz oceny wniosku Skarżącego poprze zastosowanie w/w przepisu w sytuacji, gdy nie nakłada on obowiązku zawieszeni postępowania, stanowi jedynie fakultatywne uprawnienie Sądu, co w oczywisty sposo miało wpływ na wynik postępowania;
- 3. naruszenie art. 56 p.p.s.a. przez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przepis ten ustanawia pierwszeństwo postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie nadzwyczajnym przez postępowaniem sądowoadministracyjnym, co w oczywisty sposób miało wpływ na wynik postępowania;
- 4. naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na wadliwy uznaniu, że zawieszone powinno zostać postępowanie sądowoadministracyjne, sytuacji w której zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania prowadzonego przez Komisję, a treść decyzji Komisji zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd.
Podnosząc te zarzuty Komisja wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na swoja rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na zażalenie P. B. wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej;
Powołany przepis ma charakter fakultatywny, co oznacza, że ocena zawieszenia pozostawiona została uznaniu sądu, który powinien rozważyć, czy jest w sprawie celowe wstrzymywanie biegu sprawy. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2021 r., sygn. akt II OSK 3136/19).
Mając powyższe na uwadze, w świetle stanu faktycznego sprawy i podjętych przez skarżącego czynności związanych z objętymi w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięciami organów do spraw wyników egzaminu radcowskiego, za słuszną uznać należy decyzję Sądu I instancji o zawieszeniu postępowania sądowego w tej sprawie.
Wobec okoliczności wszczęcie postępowania administracyjnego o stwierdzenia nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały Komisji Egzaminacyjnej ll stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego utrzymującej w mocy uchwałę Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego w 2019 r. w Warszawie, z dnia 24 kwietnia 2019 r. w sprawie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego, zasadnym jest zawieszenie postępowania sądowego, przedmiotem którego jest kontrola sądowoadministracyjna tychże samych rozstrzygnięć Komisji I i II stopnia.
Słusznie bowiem Sąd I instancji wywodzi, że toczące się nadzwyczajne postępowanie administracyjne, jakim jest stwierdzenie nieważności uchwal, pozostaje w ścisłym i bezpośrednim związku z toczącym się postępowaniem w tej sprawie, gdyż wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonych uchwał w wyniku stwierdzenia ich nieważności przez organ, będzie implikowało umorzenie postępowania sądowego, z uwagi na brak w postępowaniu sądowym przedmiotu zaskarżenia.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, uznając za zasadne zawieszenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie, w oparciu o art. 184 w z w. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.