Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/GI 243/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę P. G. (dalej: "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Sąd orzekł również o zwrocie wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z [...] marca 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, a ponadto do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca ww. wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2024 r. Choć w zakreślonym terminie skarżący uiścił wpis sądowy oraz nadesłał pismo z [...] kwietnia 2024 r., jednakże nie wskazał w nim swojego numeru PESEL, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podkreślił, że występuje w sprawie samodzielnie bez profesjonalnego pełnomocnika dlatego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zostało błędnie wypełnione z uwagi na jego niezrozumienie oraz nieumyślne przeoczenie podania numeru PESEL. Wskazał również na problemy zdrowotne oraz ogromnym stres jaki od dłuższego czasu przechodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit.b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niepodanie w piśmie numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego wydziału (art. 49 § 1 p.p.s.a.), pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. a art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z tezą wyrażoną w uchwale NSA z 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22, "niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Ponadto stwierdzono, że "ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych".
Odnosząc powyższe tezy do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że obowiązkiem skarżącego było podanie numerów PESEL w skardze, ewentualnie uzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie. Skutkiem niedochowania powyższych obowiązków musi być odrzucenie skargi, jako obarczonej brakiem formalnym.
W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i skierował do skarżącego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braków skargi, a odrzucenie skargi było skutkiem niewykonania tego wezwania w zakresie podania numeru PESEL.
Ustosunkowując się do zarzutu zażalenia dotyczącego niezrozumienia wezwania do uzupełnienia braków wskazać należy, że zarzut ten nie zasługuje na aprobatę. Na gruncie niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu z [...] marca 2023 r. w sposób jasny i nie budzący wątpliwości określił formę, termin i rygor usunięcia dostrzeżonych braków skargi wskazując, że należy to uczynić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nie istniała więc wątpliwość, co do prawidłowości, ani skuteczności wezwania.
Skoro zatem skarga dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu, skarżący został wezwany do usunięcia tej wady w określonym terminie, powiadomiony o skutkach prawnych ewentualnego niezastosowania się do wezwania, a wezwanie zostało mu prawidłowo doręczone, w sytuacji nieuzupełnienia braków skargi Sąd pierwszej instancji obowiązany był zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.