Uzasadnienie
[...] (dalej: skarżący) złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi od orzekania w sprawie II SA/Łd 293/13. Zarzucił w nim, że sędziowie stronniczo prowadzą jego sprawy. Podał, że sprawy rozpoznawane na terenie właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, obarczone będą wpływem lokalnej grupy nacisku.
W związku ze złożonym wnioskiem sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pisemnie oświadczyli, że w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), ani inne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. o sygn. akt II GW 24/13 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 marca 2014 r., sygn. akt VI SO/Wa 1/14 oddalił wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie występują jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia. W stosunku do żadnego z sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, których dotyczy wniosek, nie zachodzą bowiem okoliczności, o jakich mowa w art. 18 p.p.s.a.
Ponadto, skarżący w swym wniosku nie wskazał przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów. Tymczasem samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny - nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 p.p.s.a., ich wyłączenie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie strony co do wadliwego, niewłaściwego orzekania sędziów. Sformułowane przez stronę skarżącą zarzuty nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów.
Pismem z dnia [...] maja 2014 r. (data prezentaty k. 48 akt sądowych) [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Domagał się jego zmiany i wydania orzeczenia zgodnego z wnioskiem.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 22 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 19 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie, iż skarżący nie wskazał przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów w sytuacji, gdy w składanych pismach obszernie opisywał te przyczyny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 p.p.s.a.). W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione, a zatem tworzą one katalog zamknięty, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym stosownie do treści art. 20 p.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy.
Wskazać należy, że w obydwu przypadkach celem przyjętych regulacji jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się więc do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów WSA w Łodzi. Podnieść należy, że z oświadczeń złożonych przez sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać ich wyłączenie na podstawie art. 18 i 19 p.p.s.a. Skarżący natomiast zarówno we wniosku, jak i w zażaleniu nie wykazał w żaden sposób, że istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia takich okoliczności. O wyłączeniu sędziego nie może bowiem decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości, do czego w istocie sprowadzają się argumenty zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów, jak również w zażaleniu. Tego rodzaju okoliczności, jako niepoparte żadnymi dowodami uprawdopodabniającymi istnienie uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów, nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie wskazanych sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi.
Ze wskazanych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.