Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału II WSA w Szczecinie zarządzeniem z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 1199/05 na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania wniosek P. J. o przyznanie prawa pomocy, złożony w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w Szczecinku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 18 sierpnia 2005 r. Nr SKO.PS.41/1645/2005 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.
W uzasadnieniu zarządzenia Przewodniczący Wydziału II WSA w Szczecinie stwierdził, że P. J. złożył w dniu 27 grudnia 2005 r. do sprawy o sygn. akt II SA/Sz 1199/05 wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2006 r. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków wniosku, przez podanie właściwej sygnatury sprawy, ponieważ nie jest stroną postępowania w sprawie o sygnaturze akt II SA/Sz 1199/05, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wnioskodawca nie uzupełnił wskazanych w zarządzeniu braków w zakreślonym terminie, a jego wniosek złożony w dniu 18 stycznia 2006 r. "o wydłużenie terminu na określenie właściwego oznakowania pisma" nie został uwzględniony, bowiem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany.
P. J. złożył na powyższe zarządzenie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie pomocy. W uzasadnieniu zażalenia stwierdził, że odmówiono mu dostępu do rzetelnego, bezstronnego urzędu sądowego, czym naruszono art. 2 i art. 30 Konstytucji RP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżącego kwestionujące zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Szczecinie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Sąd I instancji słusznie uznał, iż skarżący nie uzupełnił braku wniosku w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania poprzez wskazanie właściwej sygnatury akt, dotyczącej sprawy, w której wniósł skargę.
Podzielając pogląd skarżącego, który powołał się na wynikające z art. 2 i art. 30 Konstytucji RP zasady demokratycznego państwa prawa oraz obowiązku spoczywającego na władzy publicznej poszanowania i ochrony przyrodzonej i niezbywalnej godności człowieka, która stanowi źródło wolności i praw, NSA stwierdza, że zasady te nie zostały w żaden sposób naruszone przez Przewodniczącego Wydziału II WSA w Szczecinie, który wydał w niniejszej sprawie zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Przed wydaniem tego zarządzenia wnioskujący został wezwany do uzupełnienia braków, którego to wezwania nie wypełnił w terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a.
Argumentacja zażalenia dotycząca sytuacji finansowej skarżącego, związanej ze sprzedażą mieszkania nie ma w ocenie NSA znaczenia na gruncie rozpoznawanej sprawy. Skarżący bowiem próbuje wykazać, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy nie zauważając przy tym, że Przewodniczący Wydziału II WSA w Szczecinie wydał w tej sprawie zarządzenie o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie wydał w sprawie postanowienia o odmowie przyznania wnioskującemu prawa pomocy, nie badał zatem zasadności jego wniosku, czyli nie oceniał czy skarżący spełnia ustawowe przesłanki w tym zakresie.
Mając na uwadze wszystkie te okoliczności NSA uznał, że zażalenie skarżącego jest pozbawione uzasadnionych podstaw, a zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i dlatego NSA na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.