Postanowienie NSA z 11 września 2013 r., II GZ 421/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 27 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 280/13-323/13 w zakresie rozdzielenia skarg

Sprawa

w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w sprawie upoważnienia do przeprowadzenia postępowania w zakresie wyboru biegłego rewidenta do badania sprawozdania finansowego postanawia: odrzucić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Korycińska przewodniczący

Uzasadnienie

I

A. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. 113 uchwał Rady Powiatu w B. – Z. podjętych w latach 2011, 2012 i 2013.

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. zarządzeniem z dnia 27 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 280/13-323/13, wydanym na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270: dalej p.p.s.a.) zarządził rozdzielenie skarg A. G. na poszczególne uchwały Rady Powiatu w B.-Z. i każdą z tych skarg zarejestrował pod inną, odrębną sygnaturą.

Skarga A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B. – Z. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie upoważnienia do przeprowadzenia postępowania w zakresie wyboru biegłego rewidenta do badania sprawozdania finansowego została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Ke 309/13.

II

W zażaleniu A. G. domagał się uchylenia zarządzenia o rozdzieleniu skargi. W uzasadnieniu stwierdził, że rozdzielenie skargi jest sprzeczne z ekonomiką procesową oraz jest nieuzasadnione, a koszty które musi ponieść w związku z rozdzieleniem skargi są znaczne i w ocenie żalącego się, zmierzają do pozbawienia go prawa do Sądu.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest niedopuszczalne.

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje w art. 194 § 1 możliwość wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione enumeratywnie w punktach 1 do 10 tego przepisu. Z mocy art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Podstawą rozdzielenia przez Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skarg zawartych w piśmie skarżącego z dnia 19 kwietnia 2013 r. był art. 57 § 3 p.p.s.a., stanowiący, że jeśli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo czynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. W przepisie tym nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego o rozdzieleniu skarg. Skoro w żadnym z punktów art. 194 § 1 p.p.s.a. nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia w przedmiocie rozdzielenia skarg zawartych w jednym piśmie skierowanym do sądu jak również możliwości takiej nie przewidziano w przepisie dotyczącym rozdzielnia skarg, a więc nie występuje przypadek wymieniony w ustawie, skarżącemu nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 27 maja 2013 r., którym rozdzielono skargi na 113 uchwał Rady Powiatu w B. – Z.. Konsekwencją takiego stanu sprawy jest odrzucenie zażalenia jako niedopuszczalnego.

Na marginesie zatem jedynie należy zauważyć, że art. 57 § 3 p.p.s.a. zawiera obligatoryjny obowiązek rozdzielenia skarg przez przewodniczącego w przypadku wniesie więcej niż jednej skargi w jednym piśmie. Oznacza to, że w sytuacji objęcia skargą w jednym piśmie procesowym kilku aktów lub czynności administracji publicznej, przewodniczący jest zobowiązany do rozdzielenia tych skarg na poszczególne, pojedyncze sprawy sądowoadministracyjne. Skarżący pismem z 19 kwietnia 2013 r. zaskarżył 113 uchwał Rady Powiatu w B.-Z.. Każda z uchwał dotyczyła innej kwestii związanej z działalnością Rady Powiatu w B.-Z.. Bezsprzecznie, zatem pismo to zawierało 113 skarg, które wobec treści art. 57 § 3 p.p.s.a., podlegały rozdzieleniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 180 i 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.