Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z 28 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 458/11, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi B. C. i M. C. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] lutego 2011 r., w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona podniosła, iż wyegzekwowanie przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w W. kwoty 20 490,20 zł stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto skarżący wyjaśnili, iż wraz z niepełnosprawnym synem uzyskują dochody w wysokości ok. 2400 zł brutto miesięcznie. Posiadają gospodarstwo rolne o pow. 6,5 ha z najsłabszą klasą bonitacyjną, na którym prowadzą działalność agroturystyczną. Zdaniem skarżących wobec braków innych składników majątkowych wykonanie decyzji spowoduje zaprzestanie działalności agroturystycznej a w konsekwencji utratę przez stronę jedynego źródła utrzymania dla rodziny.
Analizując przepis art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; dalej p.p.s.a), zgodnie z którym sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji wskazał, że obie te przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. WSA odnosząc się do argumentów podniesionych we wniosku wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji polega na uiszczeniu przez skarżących należności pieniężnych z tytułu opłaty eksploatacyjnej, natomiast spełnienie świadczenia pieniężnego nie wywołuje, co do zasady, trudno odwracalnych skutków lub szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia.
W przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd, po uiszczeniu lub wyegzekwowaniu przedmiotowej opłaty eksploatacyjnej, będzie ona podlegała zwrotowi. W ocenie WSA skarżący nie wskazali i nie uprawdopodobnili aby ewentualne wykonanie zaskarżonych decyzji doprowadziło do wyrządzenia znacznej szkody, a w szczególności takiej, której nie można zrekompensować nawet na skutek zwrotu wyegzekwowanego świadczenia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie B. C. i M. C. wnieśli o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jeszcze raz podkreślili swoją trudną sytuację materialną i skutki jakie spowoduje wykonanie decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Na marginesie można wskazać, że w zażaleniu skarżący podnosili, iż zaskarżona decyzja nakłada na nich obowiązek uiszczenia opłaty eksploatacyjnej w wysokości 20 490,20 zł i jej uiszczenie miałoby dla skarżących katastrofalne konsekwencje, zagrażające ich gospodarczej działalności. Jednakże samo wskazanie na obowiązek zapłaty określonej kwoty i na okoliczność, że spełnienie tego obowiązku może mieć wpływ na prowadzenie działalności gospodarczej jest, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nazbyt ogólnikowe i nie wskazuje na zdarzenia świadczące o zasadności żądania wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Należy wskazać, że każde rozstrzygnięcie administracyjne polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty określonej kwoty powoduje, z istoty rzeczy, dolegliwość finansową dla podmiotu, na który ten obowiązek nałożono. Samo wystąpienie tego skutku nie jest wystarczającą przyczyną wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Ponadto w ocenie NSA skarżący uzyskali już pomoc w przedmiocie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, co umożliwia im dochodzenie swoich praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia