Uzasadnienie
I
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 listopada 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie stwierdzenia naruszenia prawa przy wydaniu decyzji o przyznaniu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Relacjonując stan sprawy, Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 20 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę kasacyjną złożoną osobiście przez K. B. jako nieodpowiadającą wymogom wynikającym z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Pismem z [...] listopada 2012 r., doręczonym [...] grudnia 2012 r., skarżący został poinformowany o treści art. 194 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 art. 175 p.p.s.a. Pomimo właściwego pouczenia o przysługującym środku odwoławczym zażalenie K. B. z [...] grudnia 2012 r., uzupełnione pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., zostało sporządzone przez samego skarżącego.
Wobec tego, że zażalenie nie odpowiadało wymogom określonym w przepisie art. 194 § 4 p.p.s.a. i nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie.
II
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia, bowiem Państwo Polskie powinno chronić biednych obywateli i pomagać im w kontekście profesjonalnej instytucji, jaką jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślenia wymaga, że celem niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie, czy Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie naruszył obowiązujące przepisy prawa.
W pierwszej kolejności wypada zauważyć, że od autora zażalenia nie wymaga się wskazywania podstaw zaskarżenia, a tylko zwięzłego uzasadnienia zażalenia, a więc wskazania uchybień postępowania lub postanowienia, które według skarżącego uzasadniają zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia lub zarządzenia. Jednakże, aby zażalenie mogło zostać uwzględnione, celowe jest wykazanie, że zaskarżone postanowienie narusza prawo materialne przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, bądź też narusza przepisy postępowania w taki sposób, że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy (Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005 r., s.582).
W rozpoznawanej sprawie skarżący w zażaleniu stwierdził jedynie, że: "Państwo Polskie powinno chronić biednych obywateli i pomagać im w kontekście profesjonalnej instytucji, jaką jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa". Nie wskazał przy tym, ani jakie przepisy zostały przez Sąd I instancji naruszone, ani też nie odniósł się w żadnym fragmencie swojego pisma do objętego przedmiotowym zażaleniem postanowienia. Treść zażalenia w zasadzie sugeruje, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Oceniając kontrolowane rozstrzygnięcie Sądu I instancji należy wskazać, że stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź tez przez osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie sporządził i złożył skarżący niebędący podmiotem uprawnionym w myśl powyższych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wniesienia przedmiotowego zażalenia. Brak podpisu profesjonalnego pełnomocnika nie stanowi także braku formalnego, który mógłby ulec konwalidacji w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji stwierdzić należy, iż nie naruszając prawa, Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącego na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a.
Z kolei postępowanie o przyznanie pełnomocnika z urzędu toczyło się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i zakończyło się wydaniem prawomocnego orzeczenia z dnia 13 listopada 2013 r. oddalającego zażalenie na postanowienie WSA z dnia 12 września 2013 r. w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec tego kwestia ta nie może stać się przedmiotem analizy w tymże postępowaniu.
Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.