Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W rozumieniu tego przepisu, błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów.
W sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2023 r., sygn. akt II GZ 426/23 w wierszu czwartym od dołu sentencji wpisano, że przedmiotem sprostowania jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że sprostowaniu podlegało orzeczenie zapadłe w formie postanowienia, a nie wyroku.
Wymieniona omyłka jest oczywista, a tym samym zaktualizowała się przesłanka sprostowania sentencji wyroku określona w art. 156 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.