Uzasadnienie
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
[...] (dalej: spółka lub skarżąca) wniosła skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2015 r. Nie uiściła jednak wpisu sądowego od skargi oraz nie załączyła dokumentu wskazującego na osoby umocowane do jej reprezentacji.
Sąd I instancji pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. wezwał skarżącą do nadesłania oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (ewentualnie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 687) z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w imieniu skarżącej, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto Sąd I instancji przesłał stronie skarżącej zarządzenie z dnia 15 stycznia 2016 r. wzywające ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
Wezwanie oraz zarządzenie zostały doręczone skarżącej na wskazany przez nią w skardze adres w dniu 1 lutego 2016 r. Strona na wezwanie Sądu uiściła wpis sądowy od skargi, natomiast nie złożyła dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do jej reprezentacji.
Wobec powyższego WSA odrzucił skargę ze względu na nieuzupełnienie jej braków formalnych, tj. niezłożenie dokumentu określającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do działania w imieniu strony skarżącej na dzień wniesienia skargi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem WSA, że o "odrzuceniu całej sprawy sądowej" może zadecydować brak przesłania kopii KRS, który znajduje się w Internecie, jest ogólnodostępny i również znajduje się w aktach sprawy. Jednocześnie w dniu 5 kwietnia 2016 r. spółka złożyła do Sądu I instancji wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentów potwierdzających umocowanie Prezesa Witolda Kukułki, który podpisał skargę, do działania w imieniu skarżącej. Po wezwaniu Sądu skarżąca złożyła żądane przez Sąd dokumenty, stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. WSA w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 29 września 2016 r. (sygn. akt II GZ 942/16).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) - sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym, bowiem skarżąca spółka nie złożyła dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, do czego była zobowiązana treścią art. 29 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FSK 581/05, stwierdził, że prawidłowa jest praktyka wzywania wnoszących skargi spółek kapitałowych do przedłożenia aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu. Natomiast brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Prawidłowo zatem Sąd I instancji wezwał pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. stronę skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi. Nie ulega również wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych, co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przy czym wymaga podkreślenia, że postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. WSA w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 29 września 2016 r. (sygn. akt II GZ 942/16).
Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.