Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1776/16, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę E. K. K. P. M. P. Sp.j. z siedzibą w T. (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.
Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesieniem przez skarżącą wskazanej wyżej skargi na decyzję Ministra Rozwoju, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że w wyznaczonym terminie pełnomocnik złożył pełnomocnictwo wystawione w dniu 22 lutego 2016 r. oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców i przedstawiającą stan wpisów w KRS w dniu 19 lipca 2016 r. Zdaniem Sądu I instancji, informacja ta nie potwierdzała umocowania do udzielenia pełnomocnictwa procesowego w dniu 22 lutego 2016 r., ponieważ ostatnia zmiana danych została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców w dniu 16 maja 2016 r., w więc po dacie wystawienia dokumentu pełnomocnictwa. W tej sytuacji Sąd I instancji uznał, że wystąpiła przesłanka uzasadniająca odrzucenie skargi, określona w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
- - art. 49 § 1 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a., polegające na uznaniu, że odpis z KRS z dnia 19 lipca 2016 r. przedstawiony przez spółkę nie stanowił dokumentu, z którego wynika upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki, a w konsekwencji, że istotny brak formalny skargi nie został w terminie uzupełniony,
- - art. 31 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi w sytuacji, kiedy wszystkie braki formalne skargi zostały uzupełnione przez pełnomocnika spółki w terminie, a ponadto pominięcie faktu, iż w aktach sprawy znajduje się odpis KRS z dnia [...] października 2014 r.- złożony wraz ze skargą na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r., który potwierdza umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego w dniu 22 lutego 2016 r., ponieważ w okresie od 13.05.2014 r. do 16.05.2016 r. nie dokonano żadnej zmiany do Rejestru Przedsiębiorców, tym samym zmian w rejestrze nie dokonywano w przedziale czasowym: od wydruku odpisu KRS do dnia udzielenia pełnomocnictwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, że sąd administracyjny odrzuca skargę w sytuacji, gdy strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jeżeli osobę prawną reprezentuje pełnomocnik, to stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że pełnomocnik spółki, który wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę zobowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw.
Przytoczne przepisy prawa nie określają, jaki konkretnie musi być dokument, z którego wynika umocowanie. W rozpoznawanej sprawie dokumentem potwierdzającym takie umocowanie będzie natomiast odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, bowiem w myśl art. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1203; dalej: ustawa o KRS) rejestr obejmuje podmioty, na które przepisy ustaw nakładają obowiązek uzyskania wpisu do tego Rejestru. Stosownie zaś do art. 251 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity: Dz.U.2013.1030), spółka jawna podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców zgodnie z art. 36 pkt 2 ustawy o KRS.
Ponadto należy zwrócić uwagę, że od dnia 1 stycznia 2012 r., na podstawie ustawy z dnia 13 maja 2011 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 144, poz. 851) dodano pkt 4aa do art.
4. Od tej daty pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru - mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze określone w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz.U. Nr 297, poz. 1760).
W związku z powyższym, wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację /.../ jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. Tym samym wydruk komputerowy informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi z rejestru jest również uznawany za dokument urzędowy. W tym przypadku wydruk musi zawierać identyfikator umożliwiający weryfikację istnienia i treści takich informacji.
Należy również podkreślić, że na tle odpowiednich do omawianych uregulowań ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulacji zawartych w Kodeksie postępowania cywilnego Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 listopada 2007 r. (sygn. akt III CZP 92/07, OSNC 2008/11/126 z glosą aprobującą R. Uliasza, lex/el. 2008) stwierdził, że do wykazania, iż osoby działające jako organ osoby prawnej są uprawnione do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, nie jest konieczne, aby aktualny bądź zupełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego był sporządzony według stanu na dzień wystawienia dokumentu pełnomocnictwa procesowego.
Ponadto Sąd Najwyższy podkreślił, że w sytuacji, w której okres pomiędzy datą sporządzenia dokumentu pełnomocnictwa, a datą dotyczącą stanu rejestru, według którego został wydany odpis, jest nadmiernie długi albo w okolicznościach sprawy powstaną wątpliwości, co do aktualności wynikających z odpisu danych w chwili sporządzenia dokumentu pełnomocnictwa, to w takim wypadku w grę wchodzi podjęcie czynności sprawdzających. Jednakże Sąd Najwyższy podkreślił przy tym, że wskazane jest, aby zrobił to sąd w toku postępowania, a nie przewodniczący w ramach badania wymagań formalnych pisma procesowego, ponieważ pozwoli to uniknąć sytuacji, w której strona może ponieść dotkliwe konsekwencje procesowe.
Pogląd ten znajduje odpowiednie zastosowanie na tle uregulowań ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 606/09, z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt I GZ 40/14).
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zasadne było wezwanie pełnomocnika skarżącej do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, ponieważ nie było takiego dokumentu w aktach sprawy. Jednakże brak było podstaw do uznania, że nadesłanie odpisu aktualnego z KRS stanowiło niezastosowanie się do wezwania Przewodniczącego Wydziału i uzasadniało odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Złożony przez skarżącą do akt sprawy wydruk komputerowy z KRS zawiera zarówno wskazanie adresu strony internetowej, z której został pobrany, widnieje na nim także identyfikator wydruku, jak również forma graficzna jest zgodna z formą graficzną określoną w załączniku nr 12 i 13 do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. nr 297 poz. 1760).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedłożony przez pełnomocnika skarżącej wydruk komputerowy informacji pobrany ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości posiada cechy decydujące o nadaniu mu szczególnego znaczenia, zgodnie z treścią art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Informacja ta, co wyraźnie wskazano w tym dokumencie, odpowiadają odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców na dzień 19 lipca 2016 r. Zwrócić należy uwagę, że pełnomocnictwo zostało udzielone z dniem 22 lutego 2016 r., natomiast wydruk komputerowy z KRS aktualny był na dzień 19 lipca 2016 r. Nie była więc to nadmierna różnica czasowa między poszczególnymi czynnościami, jednakże jeżeli Sąd I instancji miał wątpliwości co do istnienia upoważnienia osób wystawiających pełnomocnictwo do reprezentowania spółki (tożsamych z osobami wymienionymi jako upoważnione do reprezentowania spółki w przedłożonym przez pełnomocnika aktualnym odpisie z KRS), mógł tę okoliczność wyjaśnić w toku postępowania, choćby przy odpowiednim zastosowaniu art. 106 § 3 p.p.s.a. Natomiast sama w sobie nie powinna ona stanowić podstawy do uznania, iż pełnomocnik spółki nie uzupełnił braków formalnych skargi i w konsekwencji jej odrzucenia.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz stanowisko Sądu Najwyższego, który we wskazanej uchwale stwierdził, że do wykazania, że osoby działające jako organ osoby prawnej są uprawnione do udzielenia pełnomocnictwa procesowego nie jest konieczne, aby aktualny bądź zupełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego był sporządzony według stanu na dzień wystawienia dokumentu pełnomocnictwa procesowego, zażalenie należało uwzględnić.
Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.