Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 253/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Małgorzaty W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 czerwca 2010 r. oddalającego skargi Małgorzaty W. i Marka W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2009 r., nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek odrzucił skargę kasacyjną oraz zwrócił skarżącej wpis od skargi kasacyjnej, z następującym uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r. oddalił skargi Małgorzaty W. i Marka W., złożone na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2009 r. nr Sp. [...].
Pismem z dnia 10 czerwca 2010 r. ustanowiony przez Marka W. pełnomocnik – adwokat W. Z. złożył do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Marka W. 8 września 2010 r.
W dniu 8 października 2010 r. adwokat W. Z. złożył w imieniu Małgorzaty W. skargę kasacyjną od powyższego wyroku, załączając do niej pełnomocnictwo, którym skarżąca upoważniła go do występowania w jej imieniu w postępowaniu ze skargi kasacyjnej.
Sąd I instancji wskazał, że przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej jest wniesienie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji wyżej cytowanego przepisu art. 173 § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) p.p.s.a., tj. wniesienie jej przez stronę, której nie został doręczony odpis wyroku z uzasadnieniem.
Sąd wskazał, że skarżącej nie został doręczony odpis wyroku z dnia 9 czerwca 2010 r. wraz z uzasadnieniem, ponieważ nie złożyła ona wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia. W ocenie Sądu okoliczność tę potwierdza zamieszczone w złożonej skardze kasacyjnej oświadczenie pełnomocnika skarżącej, że składa on skargę od wyroku Sądu, wydanego w sprawie VI SA/Wa 253/10 i doręczonego pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 września 2010 r. Tym samym pełnomocnik skarżącej nie zastosował się do wymogu uprzedniego złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, o którym mowa w art. 173 § 2 p.p.s.a., warunkującego skuteczne złożenie skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Małgorzata W. reprezentowania przez adw. W. Z. wniosła o uchylenie postanowienia i nadanie biegu skardze kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazała, że pełnomocnik składając w dniu 10 czerwca 2010 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie go wraz z odpisem, występował w charakterze pełnomocnika obojga skarżących, a zatem Sąd I instancji nie ma podstaw do odrzucania skargi kasacyjnej Małgorzaty W., ponieważ wspomniany wniosek pochodził również od niej.
Pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. pełnomocnik zainteresowanego – "E." S.A. we W. wniósł o oddalenie zażalenia skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać przede wszystkim należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się ze stwierdzeniem, że wniosek z dnia 10 czerwca 2010 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony został przez pełnomocnika w imieniu zarówno skarżącego jak i skarżącej. Przed Sądem I instancji były zarejestrowane dwie sprawy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2009, nr Sp. [....]. W dniu 21 maja 2010 r. Sąd I instancji połączył obie sprawy w celu łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadził je pod sygn. akt VI SA/Wa 253/10. Przed Sądem I instancji Marek W. był reprezentowany przez adw. W. Z. (pełnomocnictwo z dnia 29 kwietnia 2010 r., k. 34 akt sądowych), natomiast Małgorzata W. była reprezentowała przez rzecznika patentowego A. G. (pełnomocnictwo z dnia 6 października 2009 r., k. 11 akt sądowych).
Adwokat W. Z. dopiero do złożonej w imieniu skarżącej skargi kasacyjnej przedstawił pełnomocnictwo "w postępowaniu ze skargi kasacyjnej od orzeczenia WSA w W. VI SA/Wa 253/10", bez daty, podpisane przez Małgorzatę W. Z powyższego bezsprzecznie wynika, że nie miał on umocowania do działania w imieniu skarżącej przed Sądem I instancji, w tym również do występowania w jej imieniu o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto w piśmie przewodnim z dnia 3 września 2010 r. Sąd wyraźnie wskazał, że doręcza odpis wyroku pełnomocnikowi skarżącego z dnia 9 czerwca 2010 r. Pełnomocnik miał zatem pełną świadomość, że Sąd traktuje go jako osobę reprezentującą tylko jednego ze skarżących – tego który udzielił mu pełnomocnictwa. Pełnomocnik mógł w tym czasie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i dołączyć do niego pełnomocnictwo od skarżącej, czego jednak nie uczynił.
W świetle powyższego nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wskazany adwokat na etapie postępowania przed Sądem I instancji był w sprawie pełnomocnikiem tylko i wyłącznie Marka W. Ponadto należy pamiętać, że sprawy połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 p.p.s.a. nie tracą swojego indywidualnego charakteru i zapadłe rozstrzygnięcia są rozstrzygnięciami od siebie niezależnymi, dotyczącymi tylko tej strony, która wniosła daną skargę.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną, jako wniesioną z naruszeniem przepisu art. 173 § 2 p.p.s.a.
Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.