Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., postanowieniem objętym zażaleniem odrzucił zażalenie A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 września 2013 r. oddalające wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Sąd I instancji stwierdził, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 września 2013 r. doręczono ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 września 2013 r. Siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia na to postanowienie upłynął więc w dniu 27 września 2013 r. Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w tym dniu, tj. 27 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przedkładając zarazem opinię o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego od postanowienia Sądu z dnia 13 września 2013 r. wraz z dowodem nadania w dniu 27 września 2013 r. przedmiotowej opinii na adres wnioskodawcy.
Skarżący pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 5 listopada 2013 r. złożył zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 13 września 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wniosek ten został prawomocnie odrzucony. Zatem zażalenie wniesione na postanowienie z dnia 13 września 2013 r. w dniu 5 listopada 2013 r., Sąd odrzucił na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.).
II
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego zmianę lub uchylenie. Zdaniem skarżącego postanowienie narusza prawo europejskie i polskie konstytucyjne prawo do sądu, prawo do rzetelnej procedury, do korzystania z rzetelnej i skutecznej pomocy prawnej z urzędu, m. in. art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 3 lit. b i lit. c Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 oraz art. 42 ust. 2 Konstytucji RP).
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W ocenie NSA, Sąd I instancji trafnie stwierdził, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 13 września 2013 r. po upływie ustawowego terminu do jego złożenia i termin ten nie został mu przywrócony. Podniesione w zażaleniu zarzuty w żaden sposób nie podważyły okoliczności, która zdecydowała o odrzuceniu zażalenia, to jest upływie terminu do jego wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.