Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 765/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pozostawił bez rozpoznania wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 grudnia 2016 r. oddalającego skargę J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyżej wskazanego wyroku WSA w Bydgoszczy.
Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2017 r. WSA w Bydgoszczy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wskazanego na wstępie wyroku - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania wynikającym z przepisu art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a.").
Wskutek nieodebrania przez skarżącego dwukrotnie awizowanej przesyłki, w dniach 23 i 31 stycznia 2017 r., wezwanie pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 6 lutego 2017 r.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia WSA w Bydgoszczy wskazał, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący pomimo prawidłowo wystosowanego wezwania, nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu w takim zakresie, w jakim żądał tego Sąd, czyli nie nadesłał wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podniósł przy tym, że jak wynika z akt sprawy wezwanie do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu, skierowane do skarżącego było po raz pierwszy awizowane w dniu 23 stycznia 2017 r., powtórnie awizowane w dniu 31 stycznia 2017 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie, WSA w Bydgoszczy uznał przesyłkę za doręczoną z dniem 6 lutego 2017 r. Zatem termin do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu upływał z dniem 13 lutego 2017 r. Skoro skarżący we wskazanym terminie nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu, to wniosek skarżącego nie mógł otrzymać prawidłowego biegu, prowadzącego do rozpoznania go w sposób merytoryczny.
J. K. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie WSA w Bydgoszczy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest m.in. dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.)
Jak wynika z akt sprawy, J. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, do powyższego nie dołączył jednak wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wobec tego WSA w Bydgoszczy wezwał skarżącego do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu poprzez złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, przy czym pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłek w urzędzie pocztowym zostało dokonane 23 stycznia 2017 r., natomiast powtórne awizowanie miało miejsce w dniu 31 stycznia 2017 r. W związku z tym, zdaniem Sądu I instancji, skuteczne doręczenie skarżącemu przesyłki - zgodnie z art. 73 p.p.s.a. - nastąpiło w dniu 6 lutego 2017 r. Skarżący braku wniosku nie uzupełnił, więc wniosek o przywrócenie terminu został pozostawiony bez rozpoznania.
W ocenie NSA zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
W tym miejscu wskazać należy, że kwestię doręczania pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy rozdziału 4 działu III p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4).
W okolicznościach sprawy znaczenie ma przede wszystkim to, że po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., przyjmuje się fikcję prawną doręczenia, która polega na tym, iż w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Tak dokonane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej.
W świetle powyższych okoliczności przyjąć należy, że w sprawie niniejszej z powodu nieodebrania przesyłki sądowej w wyznaczonym terminie, nastąpiło jej doręczenie zastępcze w dniu 6 lutego 2017 r. i od tej daty rozpoczął bieg 7-dniowy termin przewidziany na uzupełnienie braku formalnego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił zatem stanowisko Sądu I instancji, że skarżący nie uzupełnił wskazanego braku.
Mając na uwadze fakt, iż brak formalny w postaci złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie został uzupełniony w sposób wymagany przez Sąd I instancji, NSA uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął słuszne rozstrzygnięcie pozostawiając wniosek bez rozpoznania w oparciu o art. 49 § 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.