Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 222/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi P. B. Spółki z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] 2010 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych.
Sąd pierwszej instancji podniósł, iż postępowanie administracyjne doty-czyło zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Wskazał również, iż postanowieniem z 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 262/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania in- w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej Dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych".
W przekonaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawieszenie postępowania do czasu uzyskania odpowiedzi na postawione pytanie, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Dyrektor Izby Celnej w G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania.
Zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), poprzez zawieszenie postępowania w sytuacji, gdy wynik postępowania sądowoadministracyjnego nie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Stwierdził, iż Sąd pierwszej instancji przyjął błędną podstawę zawieszenia postępowa-nia sądowego, co w konsekwencji doprowadziło do istotnego naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak wynika z treści powołanego przepisu sąd w przypadku wystąpienia okoliczności, o której w nim mowa, tak zwanej przyczyny prejudycjalnej, może postępowanie sądowo-administracyjne zawiesić. Zatem tylko od uznania sądu zależy, czy w przypadku wystą-pienia przesłanki wymienionej w art. 125 § 1 p.p.s.a. zawiesi postępowanie czy będzie je prowadził w dalszym ciągu.
Odmiennie natomiast uregulowano kwestię zawieszenia postępowania w art. 124 § 1 p.p.s.a., gdzie wystąpienie jednej z okoliczności wymienionych enumera-tywnie w punktach 1-6 tego przepisu zobowiązuje sąd do zawieszenia postępowania.
W okolicznościach niniejszej sprawy gdzie pytanie prawne odnośnie in-terpretacji przepisów prawa unijnego zostało zadane Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości przez inny Sąd w innej sprawie (sygn. akt III SA/Gd 352/10), niemożliwym było zastosowanie jako podstawy zawieszenia postępowania w tej spra-wie art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a. stanowiącego, iż zawieszenie postępowania z urzędu następuje w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości UE. Powyższe czyni niezasadnym zarzut zażalenia dotyczący naruszenia powołanego wyżej art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a., bowiem Sąd pierwszej instancji nie popełnił "omyłki" jak wskazuje to zażalenie, podając podstawę prawną zaskarżonego postanowienia.
Wskazana okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał, znając treść tego pytania, iż odpowiedź na nie może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, szczególnie, że odnosi się ono do zasad technicznych stosowania przepisów Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r., odnośnie zakazu przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wypełnia dysprozy-cję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei stanowi o jego prawidłowym zastosowaniu przez Sąd pierwszej instancji w sprawie.
Nie można również uznać za okoliczność wystarczającą i podważającą zasadność zawieszenia postępowania w sprawie, podnoszonego w zażaleniu stwier-dzenia, że kwestia zgodności przepisów ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazar-dowych poddana już została wielokrotnej ocenie przez różne składy orzekające Woje-wódzkich Sądów Administracyjnych, które oddalały skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.