Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 369/10, Wo-jewódzki Sąd Administracyjny w G. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi V. S. S. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] 2010 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych.
Sąd pierwszej instancji podniósł, iż postanowieniem z 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powin-ny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej Dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych".
Zawieszenie postępowania do czasu uzyskania odpowiedzi na postawione pytanie w przekonaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie.
Dyrektor Izby Celnej w G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania.
Zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), poprzez zawieszenie postępowania w sytuacji, gdy wynik postępowania sądowoadministracyjnego nie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Stwierdził, iż Sąd pierwszej instancji przyjął błędną podstawę zawieszenia postępowania sądowego, co w konsekwencji doprowadziło do istotnego naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak wynika z treści powołanego przepisu sąd w przypadku wystąpienia okoliczności, o której w nim mowa, tak zwanej przyczyny prejudycjalnej, może postępowanie sądowoadministracyjne zawiesić. Zatem tylko od uznania sądu zależy, czy w przypadku wystąpienia przesłanki wymienionej w art. 125 § 1 p.p.s.a. zawiesi postępowanie czy będzie je prowadził w dalszym ciągu.
Odmiennie natomiast uregulowano kwestię zawieszenia postępowania w art. 124 § 1 p.p.s.a., gdzie wystąpienie jednej z okoliczności wymienionych enumera-tywnie w punktach 1-6 tego przepisu zobowiązuje sąd do zawieszenia postępowania.
W okolicznościach sprawy, gdzie pytanie prawne odnośnie interpretacji przepisów prawa unijnego zadane zostało Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości przez inny Sąd w innej sprawie (sygn. akt III SA/Gd 352/10), niemożliwym było za-stosowanie jako podstawy zawieszenia postępowania w tej sprawie przepisu art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a. stanowiącego, iż zawieszenie postępowania z urzędu następuje w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konsty-tucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości UE. Powyższe czyni niezasadnym zarzut zażalenia dotyczący naruszenia powołanego powyżej art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a., bo-wiem Sąd pierwszej instancji nie popełnił "omyłki", jak wskazuje zażalenie, podając podstawę prawną zaskarżonego postanowienia.
Wskazana okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał, znając treść tego pytania, iż odpowiedź na nie może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, szczególnie, że odnosi się ono do zasad technicznych stosowania przepisów Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r., odnośnie zakazu przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wypełnia dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei stanowi o jego prawidłowym zastosowaniu przez Sąd pierwszej instancji w sprawie.
Nie można również uznać za okoliczność wystarczającą i podważającą zasadność zawieszenia postępowania w sprawie podnoszonego w zażaleniu stwier-dzenia, że kwestia zgodności przepisów ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazar-dowych poddana już została wielokrotnej ocenie przez różne składy orzekające Wo-jewódzkich Sądów Administracyjnych, które oddalały skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.