Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W.. oddalił wniosek spółki "M. G." o zwrot nadpłaconego wpisu sądowego, którego uiszczenia w kwocie 8.000 złotych, Spółka dokonała w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] czerwca 2010 r., w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji w pierwszej kolejności wskazał, że strona skarżąca zwróciła się o zwrot nadpłaconego wpisu sądowego powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2010 r. (sygn. akt II GZ 192/10), jednakże zdaniem Sądu należało mieć na względzie, że wysokość wpisu w danej sprawie zależy od jej przedmiotu. Przedmiotem sprawy w powołanym postanowieniu było umorzenie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, a nie cofnięcie zezwolenia na jej prowadzenie tak jak w niniejszej sprawie.
Wskazał następnie, że w sprawach dotyczących decyzji w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach oraz na automatach o niskich wygranych wpis od skargi wynosi 8000 zł, stosownie do § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W tym zakresie powołał się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 12 sierpnia 2010 r. (sygn. akt II GZ 187/10), którego przedmiotem było, tak jak w przedmiotowej sprawie, cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Zażaleniem pełnomocnik spółki "M. G." zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego zmianę i orzeczenie zwrotu nadpłaconego wpisu zgodnie z treścią wniosku, tj. w kwocie 7.500 złotych ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Postanowieniu zarzucono naruszenie § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w zw. z art. 2 ust. 1, 2, 2a i 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 129 ust. 1 i 3 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 87 ust. 1 zw. z art. 45, 20 i 22 Konstytucji poprzez ich błędną wykładnię podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że przepisy rozporządzenia dotyczącego wpisu muszą być interpretowane zgodnie z przepisami ustaw, których dotyczą, w szczególności ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz ustawy o grach hazardowych i zawartych w nich definicjach gier na automatach o niskich wygranych. Naruszenie wskazanych powyżej przepisów polegało również na dokonaniu przez Sąd rozszerzającej wykładni przepisów dotyczących wysokości wpisu stałego, w szczególności, gdy wartość wpisu z poddanych rozszerzającej wykładni norm jest bardzo wysoka.
W uzasadnieniu powtórnie powołano się na treść postanowienia NSA z 18 sierpnia 2010 r., wskazując zawarte w nim stanowisko jako podstawę do żądania zwrotu nadpłaconego wpisu od skargi, który powinien wynosić 500 złotych, a nie jak wywodził to Sąd pierwszej instancji 8.000 złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie w zakresie w jakim jego zarzuty zmierzały do wykazania naruszenia § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia o wpisach, poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji odmowę zwrotu nadpłaconego wpisu od skargi uiszczonego przez stronę w niniejszej sprawie.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, iż o wysokości wpisu jaki strona będzie zobowiązana uiścić w związku z wniesieniem skargi, decydować będzie każdorazowo przedmiot sprawy – przedmiot postępowania administracyjnego, na podstawie którego dokonuje się przyporządkowania do odpowiedniej kategorii spraw wymienionych w rozporządzeniu w sprawie wysokości wpisów, której przypisana jest odpowiednia kwota pieniężna stanowiąca wpis sądowy.
Nie ulega również wątpliwości, iż niniejsza sprawa z uwagi na swój przedmiot, cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, odpowiada treści § 2 ust. 2 rozporządzenia, w którym jest mowa o "sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej....". Okoliczność ta jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niesporna szczególnie, iż Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje postanowienie również przytacza treść tego przepisu wskazując, że przedmiot sprawy mieści w kategorii wymienionych w nim spraw. Skarżąca Spółka także nie kwestionowała tego ustalenia.
Zauważyć w tym miejscu należy, iż przedmiot postępowania administracyjnego w sprawie II GSK 192/10 dotyczył również zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, a więc również mieścił się w treści § 2 ust. 2 rozporządzenia o wpisach, z tą różnicą, że w tamtej sprawie organ umorzył postępowanie, a w niniejszym postępowaniu cofnięto zezwolenie. Powyższe nie zmienia istoty obu spraw, których przedmiot odnosi się do kategorii spraw dotyczących zezwoleń.
Niedostrzeżenie przez Sąd pierwszej instancji wskazanej powyżej okoliczności i oparcie się w głównej mierze na różnicy, o której mowa powyżej, tj. różnicy w sposobie załatwienia sprawy administracyjnej przez organy w sprawie niniejszej i powołanej sprawie II GSK 192/10, spowodowało, że Sąd pierwszej instancji błędnie powołał się na § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia odmawiając Spółce zwrotu nadpłaconego wpisu.
Wskazany błąd był wynikiem niewłaściwej interpretacji obu powołanych przez Sąd pierwszej instancji orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w szczególności orzeczenia o sygn. akt II GSK 192/10, w którym w sposób szczegółowy wyjaśniono z jakich powodów sprawy z zakresu zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie mogą być klasyfikowane do "innych gier losowych i zakładów wzajemnych", o których stanowi pkt 13 ust. 2 § 2 rozporządzenia, a zgodnie z którym wpis wynosi 8.000 złotych.
Powyższe oznacza, iż Sąd pierwszej instancji niewłaściwie ustalił fakt uiszczenia przez Skarżącą Spółkę wpisu w odpowiedniej do przedmiotu sprawy wysokości, a tym samym dokonał błędnego zastosowania art. 225 p.p.s.a. odmawiając stronie zwrotu różnicy wpisu od skargi jako kosztów pobranych, uiszczonych, a kosztów należnych.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.