Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., postanowieniem objętym zażaleniem oddalił wniosek A. Sp. z o.o. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca podała, że nałożona kara w kwocie 108.000 zł przekracza wysokość jej kapitału zakładowego, który wynosi 10.000 zł (na potwierdzenie w załączeniu odpis z KRS). Narażenie spółki na wydatkowanie kwoty, która może okazać się niesłusznie naliczoną należy potraktować jako nadmierną sankcję, która może doprowadzić do upadłości spółki.
Uzasadniając odmowę wstrzymania wykonania decyzji Sąd I instancji stwierdził, że samo przekonanie o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu I instancji sytuacja finansowa skarżącej nie została w istocie w żaden sposób zobrazowana, albowiem dokumenty źródłowe wskazujące na konkretne dane liczbowe nie zostały nadesłane. Nie można było zatem ustalić jakie aktualnie Spółka osiąga dochody i jaki poniosła uszczerbek w wyniku nałożenia, na podstawie zaskarżonej decyzji, kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
II
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: ppsa) poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że powody wskazane przez skarżącą są niewystarczające do uznania, że zachodzi możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Analiza uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wskazuje, że Sąd dokonał prawidłowej wykładni art. 61 § 3 ppsa i trafnie przyjął, że treść powołanego przepisu wymaga, aby uzasadnienie wniosku precyzyjnie obrazowało aktualną sytuację finansową i majątkową strony. Sąd I instancji zasadnie uznał, że sytuacja finansowa spółki nie została w istocie w żaden sposób przedstawiona. Skarżąca ograniczyła się jedynie do złożenia wniosku i wskazania, że wysokość kary przekracza wysokość kapitału zakładowego spółki. Nie wskazała jednak okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody.
Całkowicie chybiona jest argumentacja spółki zawarta w zażaleniu, która koncentruje się na wadliwości zaskarżonej decyzji, a nie odnosi się w ogóle do dokonanej przez Sąd I instancji oceny niezaistnienia w rozpatrywanej sprawie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa. W toku postępowania wpadkowego dotyczącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dokonuje się kontroli legalności zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.