Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2011 r., Spółka E. wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 złotych od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 3 listopada 2010 r., w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Jako podstawę prawną wskazano § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zażaleniem zaskarżono powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Zarządzeniu zarzucono naruszenie § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przez błędną wykładnię i błędne zastosowanie i uznanie, iż od skargi należny jest wpis w wysokości określonej we wskazanym wyżej przepisie rozporządzenia mimo, że skarga nie dotyczyła koncesji, zezwoleń ani pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej, a także naruszenie § 2 ust. 6 ewentualnie § 2 ust. 4 powołanego rozporządzenia przez niezastosowanie tych przepisów rozporządzenia i brak wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości w nim określonej mimo, że skarga objęta jest zakresem normy wyrażonej w tym przepisie.
W uzasadnieniu podniesiono przede wszystkim, że wskazanie jako podstawy prawnej zarządzenia § 2 ust. 3 pkt 13 musiało być oczywistą omyłką i podstawę tą stanowił § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia o wpisach. Jednakże w ocenie autora zażalenia i ta podstawa żądania wpisu jest nieprawidłowa skoro rejestracja automatu nie stanowiła zezwolenia, koncesji ani pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej, to tym bardziej cofnięcie owej rejestracji nie może zostać uznane za sprawę dotyczącą takiego zezwolenia, koncesji lub pozwolenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zaskarżone postanowienie w podstawie prawnej obok przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powołało jako żądnie uiszczenia przez Spółkę wpisu od wniesionej skargi, § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia o wpisach.
Jak słusznie zauważono w zażaleniu wskazanie powołanego powyżej przepisu, wobec przedmiotu sprawy - cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, stanowiło oczywistą omyłkę, bowiem przepis ten reguluje wysokość pobieranego wpisu w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu prawa celnego, a więc regulującego zupełnie inny przedmiot spraw niż w przedmiotowym postępowaniu.
Jak można domniemywać, mając na względzie kwotę którą określono w zaskarżonym zarządzeniu, wynoszącą 500 złotych, prawidłową podstawę powinien stanowić § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia w sprawie wysokości pobieranych wpisów, który stanowi, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie wynosi właśnie 500 złotych.
Podnoszony w zażaleniu zarzut naruszenia wskazanego powyżej przepisu uznać należy za niezasadny, a to z uwagi na powiązanie przez treść art. 15 b ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 t.j.), eksploatacji i użytkowania automatów do gier o niskich wygranych, a więc i konieczności ich rejestracji, z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie między innymi urządzanie i prowadzenie gier na tych automatach przez podmioty posiadające zezwolenie.
Wobec tego sprawę, której przedmiotem jest cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych zaklasyfikować należy do kategorii spraw dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej, a więc spraw wymienionych w § 2 ust. 2 rozporządzenia o wpisach. Skoro natomiast charakter sprawy odnosi się do automatów o niskich wygranych, to zastosowanie będą mieć wytyczne zawarte w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 192/10, wskazujące na zastosowanie w tych kategoriach spraw, co do wpisu przepisu § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia, jako nie mieszczące się w kategorii określonej w pkt 13 tego przepisu stanowiącego o innych grach losowych i zakładach wzajemnych.
Powyższe stanowi również o niezasadności zarzutu niezastosowania w sprawie § 2 ust. 6 bądź ust. 4 rozporządzenia, albowiem jak wskazano to powyżej niewątpliwym jest, iż niniejsza sprawa z uwagi na jej przedmiot wypełnia dyspozycję § 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie z uwagi na jego bezzasadność.