Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 r. odmówił F G C Sp. z o.o. w O M (dalej: Spółka) wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w T z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W skardze na powyższą decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania podając w uzasadnieniu, że wykonanie decyzji może wyrządzić Spółce znaczną szkodę i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniesiono, że konieczność zapłaty wymierzonej kary pieniężnej spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji konieczność wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Spółka wskazała, że łączna kwota wymagalnych kar pieniężnych, nałożonych na Spółkę wynosi 500 000 zł.
Sąd I instancji oddalając wniosek Spółki stwierdził, że trudna sytuacja finansowa nie powoduje sama przez się ziszczenia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej. Wręcz przeciwnie, ich analiza prowadzi do wniosku, że Spółka osiąga znaczne przychody i posiada majątek znacznej wartości. Spółka nadal prowadzi działalność gospodarczą.
W ocenie Sądu, Spółka nie uprawdopodobniła jaką konkretną szkodę lub jakie konkretne trudne do odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niej nałożonych kar pieniężnych. Sama liczba wszczętych wobec Spółki postępowań, jak i wymierzone już Spółce kary pieniężne, nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji.
Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie grozi niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że przeprowadzenie egzekucji z ruchomości (automatów do gier) doprowadzi pozbawienia jej składnika majątkowego służącego do prowadzenia działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia Spółce kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Zasadnie WSA stwierdził, że sama liczba wszczętych wobec Spółki postępowań, jak i wymierzone już Spółce kary pieniężne, nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji uzależnione jest bowiem od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę możliwości zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła tych okoliczności. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Spółka sformułowała w skardze na tę decyzję, która została sporządzona w dniu 21 września 2015 r. Sprawozdania finansowe dołączone do wniosku obrazowały sytuację finansową Spółki w 2013 i 2014 roku.
Zaznaczyć należy, że w aktach sprawy znajdują się także zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnych oraz protokoły z zajęcia i odbioru nieruchomości z 2015 r. Jednakże są to jedyne dokumenty przedstawione odnośnie roku 2015 i nie są wystarczające do oceny kondycji finansowej Spółki w tym roku.
W ocenie NSA nie można uznać, by w świetle przedstawionych przez spółkę dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, uprawdopodobniła ona wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.