Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1228/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu wniosku E. Sp. z o.o. w O. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Ministra Finansów z dnia [...] października 2014 r. w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w O. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach.
Uzasadniając wniosek strona stwierdziła, że jest podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych. Z tego powodu regularnie uczestniczy w postępowaniach przetargowych na udzielenie koncesji na prowadzenie kasyn gry. Przetargi, w których uczestniczy, przeprowadzane są na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 roku w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1156). W toku postępowań przetargowych konkretnym podmiotom przyznawane są punkty, które służą zakwalifikowaniu ofert, a ostatecznie decydują, któremu podmiotowi udzielana jest koncesja. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 lit a) wskazanego rozporządzenia jednym z kryteriów oceny konkretnych ofert jest cofnięcie koncesji, zezwolenia lub innego zezwolenia w zakresie gier hazardowych oferentowi.
Kolejno, zgodnie z załącznikiem do wskazanego rozporządzenia (punkt 6 podpunkt 1 i 2 załącznika), podmioty względem których nie cofnięto zezwolenia, otrzymują w toku postępowania przetargowego dodatkowe dwa punkty. Natomiast podmioty, którym zezwolenie cofnięto - w tej kategorii kwalifikacyjnej otrzymują zero punktów. Skarżąca podkreśliła, iż bardzo często różnica punktowa między podmiotem wygrywającym przetarg a podmiotem na "drugim miejscu" jest właśnie jedno/dwu punktowa.
Tym samym, w ocenie skarżącej spółki, fakt wadliwego cofnięcia zezwolenia rodzi realne i wymierne negatywne skutki na przyszłość dla pomiotów, którym takie zezwolenie cofnięto. We wszelkich postępowaniach przetargowych na udzielenie koncesji, jakie przeprowadzane będą do czasu zakończenia niniejszej sprawy skarżąca może zatem otrzymywać mniejszą liczbę punktów, co może prowadzić ostatecznie do nieuzyskania przez nią koncesji. Zgodnie z ustawą o grach hazardowych ilość koncesji jest ograniczona a udzielane one są na okres 6 lat, zatem brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może rodzić skrajnie negatywne skutki dla skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uzasadniając uwzględnienie wniosku, podzielił zawartą w nim ocenę, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, iż już w chwili przystąpienia do przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r., skarżąca może znajdować się w gorszej sytuacji niż niektórzy spośród jej konkurentów. Co więcej, wprowadzona w art. 15 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; dalej: u.g.h.) reguła, że łączna liczba kasyn w województwie nie może być wyższa niż 1 kasyno na każde pełne 650 tys. mieszkańców sprawia, że ogólna liczba koncesji to kilkadziesiąt w skali kraju. Zmniejszona, w porównaniu do poprzedniego stanu prawnego, liczba koncesji, a co za tym idzie zwiększona konkurencja przetargowa sprawiają, że znacznie utrudnione będzie wzruszenie postępowania przetargowego celem zagwarantowania skarżącej spółce równych szans. Tym samym w ocenie Sądu strona uprawdopodobniła niebezpieczeństwo wystąpienia w stosunku do niej trudnych do wystąpienia skutków.
Zażalenie na postanowienie wniósł Minister Finansów wnosząc o uchylenie tego orzeczenia w całości. W ocenie organu WSA naruszył art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), przez przyjęcie, że w zaistniałym stanie faktycznym zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto organ zarzucił naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. przez niewystarczające wyjaśnienie w treści uzasadnienia dlaczego Sąd uznał za spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Analizując pod tym względem argumentację zaprezentowaną przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, Naczelny Sąd Administracyjny podzielił ocenę wyrażoną przez Ministra Finansów w zażaleniu, że WSA orzekając o prawie do skorzystania z ochrony tymczasowej, o jakiej stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., oparł się na przesłankach zbyt ogólnych, nie zaś konkretnych okolicznościach, które w tym postępowaniu – dla jego skuteczności - należałoby wykazać.
Przede wszystkim ma rację organ podnosząc, że w swoim uzasadnieniu WSA przedstawiając zasadnicze powody rozstrzygnięcia skoncentrował się na zdarzeniach w postaci bliżej nieokreślonych postępowań przetargowych, co do których nie wiadomo, czy skarżąca przystąpi. Sama skarżąca stwierdziła jedynie, że "regularnie uczestniczy w postępowaniach przetargowych na udzielenie koncesji na prowadzenie kasyn gry".
Nie ulega wątpliwości, że ocena istnienia przesłanek skutkujących zastosowaniem ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga dla swej miarodajności dysponowania przez sąd konkretnymi i aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji wnioskodawcy (i poparcia ich – przez stronę – dowodami). Podnoszenie hipotetycznych i to mocno ograniczonych okoliczności w postaci ewentualnego przystąpienia do przetargu z pozycji z góry poszkodowanego w tym postępowaniu, nie stanowi wykazania, że zagrożenie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nastąpi. Co istotne, żadnych innych okoliczności co do swoje sytuacji majątkowej, finansowej, poziomu rozwoju skarżąca nie przedstawiła.
Biorąc pod uwagę powyższe uwagi, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3, art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.