Uzasadnienie
W dniu 22 września 2010 r., J. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z wnioskiem o uzasadnienie postanowienia wraz z zażaleniem na postanowienie wydane przez Sąd I instancji na rozprawie w dniu 15 września 2010 r. o oddaleniu wniosku skarżącego w kwestii zobowiązania strony przeciwnej do obowiązkowego stawiennictwa, konfrontacji oraz w kwestii ukarania strony przeciwnej.
Sąd I instancji postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. o sygn. akt III SA/Wr 357/10 odrzucił zażalenie J. J. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że postanowienie o oddaleniu wniosku skarżącego w kwestii zobowiązania strony przeciwnej do obowiązkowego stawiennictwa, konfrontacji oraz ukarania strony przeciwnej, nie mieści się w katalogu przypadków dopuszczalności złożenia zażalenia, o których mowa w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd I instancji powołał się na art. 163 § 1 p.p.s.a. i stwierdził, że postanowienie ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia i doręcza stronom jedynie wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawane sprawie.
W piśmie datowanym na dzień 29 października 2010 r. J. J. wniósł o potraktowanie zażalenia z dnia 22 września 2010 r. jako skargi. W związku z wezwaniem Sądu I instancji skierowanym do skarżącego o sprecyzowanie charakteru tego pisma w odniesieniu postanowienia Sądu I instancji z dnia 12 października 2010 r. skarżący wyjaśnił, że podtrzymuje wniosek z dnia 22 września 2010 r. jako skargę na postanowienie wydane na rozprawie z dnia 15 września 2010 r. Skarżący został ponownie wezwany do uściślenia, jakie rozstrzygnięcie jest przedmiotem wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania i ponownie poinformowano go, że na postanowienie wydane w trakcie rozprawy w dniu 15 września 2010 r., zażalenie nie przysługuje. Pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. skarżący po raz kolejny oświadczył, że zażalenie z dnia 22 września 2010 r. należy traktować jako skargę w związku z postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. Skarga ta dotyczy zatem postanowienia wydanego przez Sąd na rozprawie w dniu 15 września 2010 r. W tych okolicznościach Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. stwierdził, że niezrozumiała jest intencja skarżącego co do charakteru pisma i na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. pozostawił pismo bez rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie J. J. wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione.
W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione enumeratywnie w punktach 1-10 tego przepisu. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Pismem z dnia 29 października 2010 r. wniesionym po wydaniu postanowienia Sądu I instancji z dnia 12 października 2010 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 15 września 2010 r. wydane na rozprawie, J. J. powiadomił Sąd I instancji, że jest to skarga na postanowienie, co do którego Sąd wypowiedział się w orzeczeniu z dnia 12 października 2010. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji powinien był wziąć pod uwagę fakt, że ww. pismo zostało wniesione po wydaniu postanowienia w dniu 12 października 2010 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego z powodu jego niedopuszczalności.
Sąd I instancji powinien był potraktować pismo strony z dnia 29 października 2010 r. jako zażalenie na to konkretne postanowienie, zamiast wzywać stronę do sprecyzowania charakteru pisma w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Tym bardziej, że pismo to zostało wniesione do Sądu z zachowaniem 7 - dniowego terminu przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. dla zażalenia licząc od daty doręczenia orzeczenia Sądu I instancji tj. od dnia 22 października 2010 r. Trzeba również zaznaczyć, że w piśmie doręczającym J. J. odpis postanowienia Sądu I instancji z dnia 12 października 2010 r. zamieszczono pouczenie o przysługującym mu prawie wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. A zatem poinformowano stronę o tym, jaki środek zaskarżenia może wnieść od tego rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.