Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Wr 564/18, odrzucił skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że pomimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego wraz z pouczeniem, skarżący nie uiścił wpisu w terminie. Z tych względów Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie wskazując, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrał pełnomocnik skarżącego, który jest jego pracownikiem, i który to pracownik w tym czasie i do chwili obecnej przebywa na zwolnieniu lekarskim z powodu specjalistycznego leczenia po przebytym zabiegu chirurgicznym. W tym czasie pełnomocnik skarżącego z powodu złego stanu zdrowia znajdował się w stanie wyłączającym świadome i racjonalne podjęcie decyzji, w tym prawidłowe rozpoznanie sprawy – tj. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu – w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego – na adres skarżącego do doręczeń – zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2018 r. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sądowych wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca powyższe zarządzenia została doręczona skarżącemu – a nie pełnomocnikowi skarżącego (jak stwierdzono w zażaleniu) – w dniu 27 grudnia 2018 r. Pomimo prawidłowego wezwania skargą nie została opłacona, zatem zasadnie Sąd I instancji, na podstawie wskazanego wyżej art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego - działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. - oddalił zażalenie.