Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 17 maja 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Edward Kierejczyk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Spółka z o.o. w Poznaniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 marca 2005 r. sygn. akt I SA/Po 1647/04 odrzucającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2005 r. sygn. akt [...] w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania w sprawie ze skargi [...] Spółka z o.o. w Poznaniu na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 29 kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych
postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie [...] Spółki z o.o. w Poznaniu na rozstrzygnięcie WSA w Poznaniu w sprawie zasądzonych kosztów postępowania, stanowiące część sentencji wyroku z dnia 11 stycznia 2005 r. W uzasadnieniu Sąd podał, że zażalenie na zawarte w wyroku uchylającym zaskarżony akt administracyjny postanowienie sądu rozstrzygające o zwrocie skarżącej stronie kosztów postępowania, gdy dotyczy ono wyłącznie wysokości kosztów zastępstwa procesowego strony przez adwokata lub radcę prawnego, nie podlega zwolnieniu od opłaty sądowej na podstawie art. 227 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.s.a.
Ponadto, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), od zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. Jednocześnie zgodnie z art. 221 p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, odrzuca się bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Strona złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na to postanowienie wnosząc o jego uchylenie i twierdząc, że § 5 ust. 2 rozporządzenia wyłącza, jako lex specialis, zastosowanie art. 221 p.s.a., stanowiąc o obowiązku wezwania pełnomocnika do uzupełnienia opłaty po przekazaniu pisma Sądowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Według art. 214 p.s.a., kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie, obowiązany jest uiścić koszty sądowe, w tym konkretnym wypadku będzie to wpis stały. W przeciwnym razie Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Przepisy Działu V p.s.a. należą do kategorii norm o charakterze procesowym, które wraz z przepisami wykonawczymi wydanymi na ich podstawie stanowią spójną całość. Art. 230 § 1 p.s.a. przewiduje dwa rodzaje wpisów: wpis stosunkowy i wpis stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Wysokość tak określonych wpisów ustalana jest w wydanym na podstawie art. 233 p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. – które w § 1 rozporządzenia stanowi, że wpis stosunkowy ustalany jest od wysokości należności pieniężnej objęty zaskarżonym aktem, czemu dano wyraz w pkt 1-4 podając wysokość wpisu zależną od wartości zaskarżenia. Natomiast w § 2 ust. 1-6 podano różne wysokości wpisu należnego bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl § 2 ust. 1 pkt 7 zarządzenia, w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis stały wynosi 100 zł. Ponadto, stosownie do art. 197 § 2 p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W tej konkretnej sprawie z przyczyn, o których mowa wyżej, wpis jest stały i wynosi 100 zł. Dodać należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których pobiera się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 i 2 p.s.a. i w tym przypadku ma zastosowanie ust. 2 § 5 rozporządzenia oraz od skargi kasacyjnej, do której ten przepis rozporządzenia nie ma zastosowania. Art. 221 p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W przedmiotowej sprawie zażalenie sporządził i wniósł adwokat, który jednocześnie nie uiścił wpisu stałego, a zatem stosownie do treści art. 221 p.s.a skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Z wyżej przytoczonych powodów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 197 oraz art. 184 p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.