Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 200/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie E. L., J. L., J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V z dnia 11 lipca 2008 r. oraz pismo Sądu z dnia 30 października 2008 r. w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2006 r. w przedmiocie ustalenia wysokości należnej opłaty w związku z przekroczeniem indywidualnej ilości referencyjnej.
W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że po oddaleniu przez NSA zażalenia na ww. zarządzenie (postanowienie tego Sądu z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II GZ 265/08) stało się ono prawomocne. Wniesienie kolejnego zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego w tej samej sprawie nie było zatem możliwe. Pismo z dnia 30 października 2008 r. miało natomiast charakter wyłącznie wykonawczy (przypomnienie o konieczności uiszczenia wpisu). Sąd wyjaśnił, że od pisma informującego o konieczności realizacji obowiązku określonego prawomocnym zarządzeniem przewodniczącego wydziału żaden środek zaskarżenia nie przysługuje.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o zmianę zarówno zarządzenia w przedmiocie kosztów, jak i pisma z dnia 30 października 2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II GZ 265/08 (k. 364 akt sądowych) oddalił zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 11 lipca 2008 r. w przedmiocie kosztów sądowych. Tym samym uznał, że rodzaj i wysokość wpisu sądowego określono prawidłowo.
Trafnie wskazał Sąd I instancji, że zakończenie postępowania kasacyjnego, wskutek którego został utrzymany w mocy akt sądu I instancji, oznacza, że obowiązki strony wskazane w zarządzeniu muszą być uznane za określone prawidłowo, a samo zarządzenie wywołuje materialne skutki prawomocności. Innymi słowy, zarządzenie o wezwaniu strony do uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi podlega wykonaniu i strona ma obowiązek mu się podporządkować. Stan sprawy – oddalenie środka zaskarżenia przez Sąd II instancji – uzasadnia natomiast stwierdzenie, że orzeczenie stało się niezaskarżalne w toku instancji. Art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.) stanowi, że orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wniesienie zażalenia na przedmiotowe zarządzenie było więc niedopuszczalne.
Wykonanie utrzymanego w mocy zarządzenia przewodniczącego polega z kolei na powtórnym wezwaniu strony do uiszczenia należnej opłaty. Pismem wzywającym w niniejszej sprawie było pismo Sądu I instancji z dnia 30 października 2008 r., które – jak słusznie zauważył Sąd I instancji – nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu, gdyż samo wezwanie strony do uiszczenia wpisu stanowi czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.