Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 729/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw A.K. na postanowienie referendarza sądowego WSA w Warszawie z 19 sierpnia 2008 r., którym to postanowieniem referendarz sądowy odmówił A.K. i D.K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z ich skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2007 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że odpis postanowienia referendarza sądowego z 19 sierpnia 2008 r. został doręczony skarżącemu w dniu 15 września 2008 r., wobec tego siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu do właściwego sądu administracyjnego upłynął w dniu 22 września 2008 r. Z uwagi na błędne określenie adresata sprzeciwu – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Sąd ten przekazał pismo zawierające sprzeciw do właściwego Sądu – WSA w Warszawie dniu 25 września 2008 r. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) złożenie sprzeciwu w okresie biegu terminu do sądu niewłaściwego skutkuje naruszeniem trybu określonego w tym przepisie. W takim przypadku termin do zaskarżenia orzeczenia jest zachowany tylko wówczas, gdy środek odwoławczy zostanie przed upływem terminu przekazany przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. W rozpoznawanej sprawie WSA we Wrocławiu przesłał pismo z uchybieniem tego terminu, wobec czego sprzeciw podlegał odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.K. domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z dnia 19 sierpnia 2008 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie jego zaskarżenia, został stronie doręczony 15 września 2008 r. Jednakże skarżący w siedmiodniowym terminie wysłał sprzeciw do innego Sądu niż wskazany w pouczeniu. Datą wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie jest dzień, w którym przesyłkę tą wysłano do właściwego sądu, a więc 25 września 2008 r. Oznacza to, że sprzeciw został wniesiony po terminie zakreślonym w art. 259 § 1 p.p.s.a. Z tych względów podlegał on odrzuceniu przez Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Wskazać na marginesie należy, że skarżący wnosił również o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, jednakże wniosek ten postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lutego 2009 r. został rozpatrzony negatywnie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.