Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, sąd pierwszej instancji) postanowieniem z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt V SPP/Wa 238/22, odrzucił sprzeciw M.K. (dalej: skarżący) od zarządzenia referendarza sądowego z 18 listopada 2022 r. o pozostawieniu jego wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi I.F. i M.K. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 14 lipca 2021 r. w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia z 18 listopada 2022 r. została doręczona skarżącemu w dniu 25 listopada 2022 r., a zatem przewidziany w ustawie siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał 2 grudnia 2022 r. Natomiast skarżący wniósł sprzeciw 4 stycznia 2023 r. (data nadania pisma za pośrednictwem operatora pocztowego). Wobec powyższego stosownie do treści art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), WSA odrzucił sprzeciw jako wniesiony po upływie ustawowego terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Jak przyjął NSA w uchwale składu siedmiu sędziów z 30 listopada 2009 r., sygn. akt I GPS 1/09 (publ. ONSAiWSA z 2010 r. nr 2, poz.17), na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie. Uchwałą tą NSA w składzie niniejszym jest związany zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że zarządzenie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu 25 listopada 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 9 akt sądowych) wraz z pouczeniem o możliwości, trybie i terminie wniesienia sprzeciwu. Natomiast skarżący sporządził i nadał w placówce pocztowej sprzeciw 4 stycznia 2023 r., co potwierdza pieczątka na kopercie (k. 32 akt sądowych). Wobec tego termin do złożenia sprzeciwu, który upłynął 2 grudnia 2022 r. nie został zachowany, co obligowało sąd do odrzucenia sprzeciwu zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.