Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 692/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podzielił pogląd skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji (108.833,00 złotych), bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej wysokości 3.955.260,00 złotych. Biorąc pod uwagę - wynikający z przedłożonej dokumentacji w postaci sprawozdania finansowego za 2013 r., bilansu zysków i strat za 2013 r., sprawozdania Zarządu F. Sp. z o.o. w W. i działalności Spółki za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. -zysk Spółki za 2013 r., tj. 5.911.500,12 złotych oraz fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na działalności prowadzonej w oparciu o zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych (79% - przy czym w dużej mierze zezwolenia te w tym roku wygasają), Sąd I instancji przyjął, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa skarżącej.
Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak podała skarżąca, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników.
Zażalenie na to postanowienie wniósł Dyrektor Izby Celnej w W., wnosząc o jego uchylenie i zwrot uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu zażalenia organ wskazał przede wszystkim, że do oceny spełnienia w postępowaniu przesłanek do zastosowania instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym Spółki. Tymczasem niniejszej sprawie wniosek złożono w październiku 2014 r., a wykazana sytuacja majątkowa skarżącej dotyczy okresu do końca 2013 r.
Poza tym organ zwrócił uwagę że przedmiotem rozpatrzenia jest sprawa nałożenia kary jedynie w wysokości 108.833,00 złotych, co stanowi promil jej zobowiązań wobec wykazanych przychodów netto, zaś okoliczność wygaśnięcia zezwoleń nie jest równoznaczna z niemożnością zapłaty nałożonej kary pieniężnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącą spółkę kary pieniężnej w wysokości 108.833 zł.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca przedstawiła okoliczności uprawdopodabniające wystąpienie w jej przypadku niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że powodem takiej oceny były: uwzględnienie pozostałych, toczących się przeciwko skarżącej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej wysokości 3.955.260,00 złotych oraz fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na działalności prowadzonej w oparciu o zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych (79% - przy czym w dużej mierze zezwolenia te w tym roku wygasają). Sąd miał przy tym na uwadze, wynikający z bilansu za 2013 r. wynik finansowy Spółki z którego wynikało, że za ww. rok skarżąca wygenerowała 5.911.500,12 zł zysku.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena jest prawidłowa.
W aktach niniejszej sprawy znajdują się dokumenty, które uprawdopodabniają twierdzenie Spółki zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że jej wykonanie doprowadzi do niebezpieczeństwa utraty płynności finansowej skarżącej. Ocenę taką uzasadniają - załączone do wniosku - poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie decyzji wydanych w sprawach o nałożeniu na skarżącą kar pieniężnych, odwołań i skarg na takie decyzje, a także załączone do pisma z dnia 12 grudnia 2014 r., poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie dwudziestu jeden ponagleń organu celnego do uregulowania należności wynikających z konkretnych kar (od kilkudziesięciu tysięcy złotych do ponad stu tysięcy złotych). Wbrew twierdzeniom zażalenia, wykazana sytuacja majątkowa skarżącej uwzględniająca pozostałe nałożone kary nie mogła zostać w tej ocenie pominięta (za takim stanowiskiem opowiedział się NSA w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 276/15 i z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 272/15).
Załączone do zażalenia dokumenty, jak i wyjaśnienia strony pozwalają na ocenę jej sytuacji finansowej. Biorąc pod uwagę wynik spółki wynikający z jej sprawozdania finansowego za 2013 r. (wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został złożony w październiku 2014 r., co uzasadnia niezłożenie takiego dokumentu za 2014 r.) oraz fakt, że główne źródło jej dochodu opiera się na zezwoleniach na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami) będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa, zaś ich następstwem będzie niebezpieczeństwo ograniczenia zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, w konsekwencji utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa a nawet zwolnienie pracowników.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.