Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 1952/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a."), odmówił M.O. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 20 października 2022 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę w całości i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarżący nie wykazał przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy skarżący przedstawił dokumenty, z których wynika zarówno jego sytuacja osobista, jak i stan zdrowia niepełnosprawnego syna oraz konieczność mobilności związana z rehabilitacją syna skutkującą spełnieniem się przesłanek ochrony tymczasowej.
Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z odpisu KRS Spółki pod firmą A.K. Sp. z o.o. Sp. k. na okoliczność ustalenia, że skarżący jest wspólnikiem i prokurentem w przedmiotowej Spółce, a zatrzymanie prawa jazdy uniemożliwia mu wykonywanie funkcji reprezentanta Spółki, wymagającej mobilności i kontaktu z klientami i kontrahentami (działalność deweloperska).
Podniósł, iż zatrzymanie prawa jazdy spowoduje utratę dodatkowego źródła dochodu skarżącego, który pełni funkcję prokurenta reprezentanta i właściciela spółki oraz utrudni funkcjonowanie w związku ze sprawowaniem stałej opieki nad trwale niepełnosprawnym synem. W konsekwencji uniemożliwi chociażby transport na cykliczne wizyty lekarskie czy inne badania związane z orzeczoną niepełnosprawnością.
Wyrokiem z 5 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 20 października 2022 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Skarżący złożył skargę kasacyjną od tego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. wskazuje na tymczasowość ww. postanowienia, co oznacza, iż wstrzymanie wykonania aktu traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia o oddaleniu skargi, a ochrona, wynikająca z tego postanowienia, traci rację bytu, z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie stwierdzające zgodność z prawem zaskarżonego aktu. Wraz wydaniem wyroku oraz wniesieniem skargi kasacyjnej przez stronę skarżącą, sąd pierwszej instancji traci możliwość objęcia zaskarżonego aktu ochroną tymczasową, a kompetencja ta przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, gdzie wymagane jest złożenie odrębnego wniosku (por. np. postanowienia NSA z: 21 grudnia 2023 r., sygn. akt II GZ 467/23; 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 414/21; te i kolejne powoływane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17).
Na gruncie niniejszej sprawy przed rozpoznaniem zażalenia na zaskarżone postanowienie został wydany wyrok oddalający skargę na decyzję SKO o zatrzymaniu prawa jazdy, a skarżący zaskarżył ten wyrok skargą kasacyjną. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19).
Podkreślić jednak należy, że skarżący może złożyć kolejny wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., w którym powinien wykazać, że wykonanie spornej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzić znaczną szkodę. Argumentacja taka powinna zostać poparta dokumentami obrazującymi okoliczności przemawiającymi – w ocenie wnioskodawcy – za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.