Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 7 czerwca 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA - Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 349/05 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Kielcach z dnia 16 listopada 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne
postanawia:
oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia 16 listopada 2004 r. nr 22/P utrzymującej w mocy decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Kielcach z dnia 14 października 2004 r. o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2000 r. do lutego 2002 r. w łącznej kwocie 2.191,59 złotych.
Swoje rozstrzygnięcie WSA w Warszawie uzasadnił brakiem spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - dalej P.p.s.a. - niezbędnych do wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Sąd podał, że skarżący w uzasadnieniu skargi nie uzasadnił w żaden sposób swojego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa ZUS Oddział w Kielcach.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił mu naruszenie prawa przez pominięcie wszystkich podniesionych przez skarżącego okoliczności dotyczących wydania i prawidłowości decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Kielcach. Skarżący dodatkowo podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go praktycznie środków na utrzymanie i leczenie, to zaś spowoduje skutki, których odwrócić się nie da.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika ze wskazanego unormowania, na skarżącym domagającym się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa ciężar wykazania, że zachodzą ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Trafnie sąd pierwszej instancji zatem podniósł, że uwzględnieniu wniosku sprzeciwiała się okoliczność, iż skarżący nie przedstawił żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem zaskarżenia była decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne. Decyzje odmowne co do zasady, od której wyjątki w sprawie niniejszej nie zachodzą, nie mają cech wykonalności polegającej na spowodowaniu stanu rzeczy, który byłby zgodny z rozstrzygnięciem (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, str. 122). Nadto nie można przyjąć, by wniosek dotyczył w istocie wstrzymania innego niż zaskarżony aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej w przedmiocie określenia wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne, jeśli zważyć, że zgodnie z art. 17 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) płatnicy składek samodzielnie obliczają składki na ubezpieczenie zdrowotne. Z tych przyczyn nie było podstaw do stosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. wobec aktu nie podlegającego wykonaniu.
Mając na względzie wskazane okoliczności oddalono zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.