Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł odmówił P G Spółce z o.o. z siedzibą w K (dalej: Spółka) wstrzymania wykonania postanowień w sprawie ze skargi Spółki na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych.
Sąd I instancji powołał się na informacje podane we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, z których wynika, że Spółka prowadzi kilkadziesiąt postępowań sądowych, a wykonanie objętych skargą postanowień z pewnością narażałoby ją na znaczną stratę finansową. Spółka z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności (konieczność częstego i nagłego wypłacania graczom wygranych) musi dysponować na bieżąco środkami pieniężnymi. Ponadto, na Spółce spoczywa także obowiązek regulowania wszelkich innych ciążących na niej aktualnie zobowiązań.
Sąd I instancji podając motywy oddalenia wniosku stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie postanowienia objętego wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Spółkę obciążono kosztami badania sprawdzającego automatu o niskich wygranych w wysokości 900 zł. We wniosku nie uprawdopodobniono, że uiszczenie tej kwoty przekracza możliwości finansowe Spółki i wywoływałoby jej niewypłacalność. Powoływanie się na takie okoliczności bez wskazania konkretnych faktów charakteryzujących sytuację finansową Spółki (stan zadłużenia, stan majątku, ewentualne dokumenty świadczące o istniejącej lub faktycznie grożącej w bliskim terminie niewypłacalności) nie może prowadzić do udzielenia ochrony tymczasowej.
Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku zawartego w skardze. Ponadto na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z bilansu i rachunku zysków i strat za rok obrotowy 2014 na okoliczność wysokości strat Spółki oraz jej sytuacji majątkowej. Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżąca nie wskazała okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, mimo że Spółka wskazała na wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz podała przyczyny takiego ryzyka.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek Spółki, stwierdzając, że nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Spółka nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej, co umożliwiłoby ocenę zaistnienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. We wniosku Skarżąca podała jedynie, że musi dysponować na bieżąco środkami pieniężnymi ze względu na konieczność częstego i nagłego wypłacania graczom wygranych. Ponadto, na Spółce spoczywa także obowiązek regulowania wszelkich innych ciążących na niej aktualnie zobowiązań. Powołane przez Skarżącą informacje były lakoniczne, w konsekwencji WSA nie miał wystarczającego materiału pozwalającego na ustalenie, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji nie dysponował żadnymi dokumentami źródłowymi świadczącymi o aktualnej sytuacji finansowej Spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że w zażaleniu Spółka wnosi o dopuszczenie dowodu z bilansu i rachunku zysków i strat za rok obrotowy 2014 na okoliczność wysokości strat Spółki oraz jej sytuacji majątkowej. Jednak wymienionego dokumentu nie załącza do zażalenia.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.