Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1760/13 odrzucił skargę P. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych.
W uzasadnieniu ww. postanowienia WSA w R. wskazał, że skarżąca – P. Sp. z o.o. została wezwana do podpisania skargi oraz złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do jej wniesienia i określającego sposób reprezentacji. Skarżącą wezwano jednocześnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W wezwaniach tych zakreślono 7-dniowy termin na ich wykonanie. Sąd I instancji podał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwania zostały doręczone w dniu 8 stycznia 2016 r., jednakże do dnia 15 stycznia 2016 r. (ostatni dzień 7-dniowego terminu) nie zostały wykonane.
Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, a także na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od tej skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła P. Sp. z o.o. w K. domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania sprawy na nowo.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
- 1. przepisów postępowania, tj. art. 67 § 2 p.p.s.a. poprzez uznanie za skutecznie doręczone wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, podczas gdy wezwanie nie zostało doręczone skarżącemu, a doręczenie miało miejsce do rąk osoby nieuprawnionej, tj. przedstawiciela G. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w N., który to podmiot nie jest tożsamy ze skarżącą, w miejsce pracownika upoważnionego do odbioru korespondencji w imieniu skarżącej czyli P. Sp. z o.o. w K.,
- 2. błąd w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Sąd polegający na przyjęciu, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały prawidłowo i skutecznie doręczone skarżącej, a co za tym idzie, że termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych rozpoczął bieg w dniu 8 stycznia 2016 r. i nie został przez skarżącego wykonany w zakreślonym terminie, gdyż doręczenie zostało dokonane nieprawidłowo podmiotowi niebędącemu stroną, przez co Sąd naruszył art. 58 § 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. uznając, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnoszący zażalenie zarzuca naruszenie art. 67 § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., wskazując na okoliczności, które w jego ocenie wykluczały odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych oraz nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie, w sytuacji, gdy zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu, jak i wezwanie do uzupełnienia braków formalny nie zostały skutecznie doręczone skarżącej spółce. Zarzuty te zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego są zasadne.
Doręczanie pism osobom prawnym i jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej reguluje art. 67 § 2 p.p.s.a. Przewiduje on dwie formy doręczenia: organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Doręczenie jednemu z tych podmiotów rodzi skutek doręczenia. Z kolei art. 67 § 3 p.p.s.a. wprowadza szczególny tryb doręczeń pism dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, a mianowicie pod adresem podanym w rejestrze. Tymi odrębnymi przepisami są przepisy ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 z późn. zm.).
Przedsiębiorca każdorazowo przy piśmie wszczynającym postępowanie w sprawie powinien załączyć wypis z rejestru wraz z aktualnym adresem. W niniejszej sprawie skarżąca spółka jako adres do doręczeń wskazała jej siedzibę położoną w K., przy ul. K. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wynika, że na ten właśnie adres ww. dokumenty zostały wysłane (karta nr 27). Ze zwrotnego poświadczenia odbioru tej przesyłki wynika także to, że adresatem tej przesyłki była: G. Sp. z o.o. w N., a nie skarżąca działająca pod inną firmą – P. Sp. z o.o. Istotnie pod adresem na który została wysłana przesyłka, co wynika z informacji z rejestru przedsiębiorców – mieści się siedziba skarżącej spółki, jednakże pod tym adresem mieści się również oddział Sp. z o.o. działającej pod firmą "G.", co również wynika z informacji z rejestru przedsiębiorców.
Sporna przesyłka została odebrana przez osobę uprawnioną do odbioru przesyłek w G. Sp. z o.o., gdyż jak wynika z pieczątki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, podpisała się osoba z Biura syndyka, a wobec G. Sp. z o.o. w N. toczy się postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu.
Należy wskazać ponadto, że z zarządzenia rejestrującego sprawę (karta 1 akt sądowych) wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. błędnie zarejestrował podmiot wnoszący skargę jako G. Sp. z o.o., z czego wyniknęły następnie błędy w kierowaniu korespondencji. Natomiast skarga została wniesiona przez P. Sp. z o.o. w K. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. w pierwszej kolejności zmieni zarządzenie rejestrujące sprawę, poprzez prawidłowe określenie strony skarżącej, a następnie będzie kierował przesyłki do prawidłowo określonej strony skarżącej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznał że w sprawie WSA w R. naruszył art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., wobec czego orzekł jak w sentencji postanowienia.