Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 18 września 2013 r., sygn. akt II GZ 508/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 1013/12 w zakresie przekazania
Sprawa
sprawy do rozpoznania sądowi według właściwości w sprawie ze skargi S.D. na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w Warszawie w przedmiocie opłaty za niedopełnienie obowiązku ubezpieczeniowego

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r., w sprawie ze skargi S.D. na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w Warszawie w przedmiocie obciążenia opłatą za niedopełnienie obowiązku ubezpieczeniowego uznał się miejscowo niewłaściwym i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wywiódł, iż skarżący S.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę, wskazując, że zaskarża nią pisma Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w Warszawie.

Sąd stwierdził, że skarżący jako organ administracji, którego działania skarży, wskazał Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w Warszawie. Urząd ten ma siedzibę w Warszawie, a więc na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazując na art. 13 § 2 i art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

S.D. złożył na to postanowienie zażalenie. Podniósł, iż kontrola pojazdu miała miejsce na terenie województwa podlaskiego, a więc obszarze gdzie właściwy miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wobec tego Sąd ten jest właściwy do rozpoznania skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Z uregulowania tego wynika zasada, że o właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych przesądza siedziba organu administracji publicznej bądź też organu podmiotu wykonującego funkcje zlecone administracji publicznej, którego działalność lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

Jak wynika z treści skargi S.D. w rozpoznawanej sprawie zaskarżył działania Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w Warszawie. Siedzibą Ubezpieczeniowego Funduszu jest miasto stołeczne Warszawa (art. 96 ust. 3 zd. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych − tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 392).

Trafnie zatem uznał Sąd I instancji, że do rozpoznania przedmiotowej sprawy zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalania ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) właściwy miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Stosownie do art. 13 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne właściwe są we wszystkich sprawach sądowoadministracyjnych, z wyjątkiem spraw dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powołany na wstępie art. 13 § 2 p.p.s.a. reguluje właściwość miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych.

Z kolei z treści art. 13 § 3 p.p.s.a. wynika, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W rozpoznawanej sytuacji rozporządzenie takie nie zostało wydane, ma więc zastosowanie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.