Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2006 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał S. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Prezesa ARiMR z dnia 4 października 2006 r. w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu przy piśmie z 28.11.2006 r. w dniu 4 grudnia 2006 r., wraz z pouczeniem o możliwości zaskarżenia. W piśmie z dnia 9 grudnia 2006 r. S. P. podał, że chodzi o działki położone w Dursztynie, które są przez niego uprawiane, a nie zostały ujęte "do dopłat rolniczych z Unii".
Wobec tego zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2006 r. S. P. został wezwany do sprecyzowania czego dotyczy zażalenie z dnia 9 grudnia 2006 r. oraz nadesłanie podpisanego egzemplarza tego zażalenia. W piśmie z dnia 9 stycznia 2007 r. S. P. wyjaśnił, że nie chodzi o pomyłkę pisarską, lecz o to, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przez 3 lata nie uwzględnił tych działek.
W związku z pismami skarżącego z dnia 9 grudnia 2006 r. i 9 stycznia 2007 r. zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2007 r., przesłanym przy piśmie z dnia 29 stycznia 2007 r. S. P. został ponownie wezwany do sprecyzowania, czy pismo z dnia 9 grudnia 2006 r. stanowi jedynie wyjaśnienie przedmiotu złożonej przez niego skargi, czy też należy je traktować jako zażalenie wobec zarządzenia z dnia 16 listopada 2006 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, a więc czy skarżący kwestionuje obowiązek opłacenia złożonej do Sądu skargi, bądź czy kwestionuje wysokość wpisu ustaloną w zarządzeniu z dnia 16 listopada 2006 r.
W piśmie z dnia 12 lutego 2007 r., zatytułowanym "Odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie", S. P. potwierdził, że kwestionuje opłacenie skargi. Jednocześnie podniósł, że nie może "dojść prawdy, że mu się należy", gdyż przez 3 lata od wejścia do Unii Europejskiej nie zostało mu zapłacone, a sprawę, jego zdaniem, można było załatwić na miejscu w Agencji w Czarnym Dunajcu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Krakowie decyzją z dnia 6 lipca 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia 25 kwietnia 2006 r. wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dla powiatu nowotarskiego z/s w Czarnym Dunajcu, przyznającą S. P. płatności bezpośrednie do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości. Powyższa decyzja z dnia 6 lipca 2006 r. zawierała pouczenie, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Krakowie.
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2006 r. nr [...] Dyrektor Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Krakowie sprostował z urzędu zawarty w ww. decyzji z dnia 6 lipca 2006 r. błąd pisarski, polegający na błędnym podaniu adresu strony, tj. zamiast nazwy miejscowości Dursztyn wpisano Bursztyn. Postanowienie to zawierało pouczenie, że przysługuje od niego zażalenie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie.
Mimo zawartego w ww. decyzji pouczenia o przysługującej od niej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Krakowie, skarżący nie skorzystał z tego prawa, lecz – zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. postanowieniu – w dniu 25 lipca 2006 r. wniósł do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie zażalenie, określone przez skarżącego jako "odwołanie na postanowienie Nr [...]", w którym podniósł również kwestie merytoryczne odnoszące się do treści ww. decyzji. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie postanowieniem nr 22/2006 z dnia 4 października 2006 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia 17 lipca 2006 r.
Stosownie do pouczenia zamieszczonego w ww. postanowieniu dnia 4 października 2006 r., S. P. wniósł za pośrednictwem Prezesa ARiMR skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której stwierdził, że "nie zgadza się z Postanowieniem 22/2006 jako rolnik" i zarzucił, że Agencja Rolnictwa od początku nie płaci dopłat do przedmiotowych działek chociaż składane przez niego zażalenia i wszystkie pisma nie zostały rozpatrzone.
W tej sytuacji wydane przez Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzenie z dnia 16 listopada 2006 r., wzywające S. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Prezesa ARiMR z dnia 4 października 2006 r. w kwocie 100 zł., należy uznać za prawidłowe.
Wskazany w zaskarżonym zarządzeniu przepis § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), określający wysokość wpisu stałego pobieranego w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, stanowi, że wpis w tych sprawach wynosi 100 zł.
W okolicznościach sprawy należało przyjąć, że przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu było postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie nr 22/2006 z dnia 4 października 2006 r., gdyż zostało ono wprost wskazane przez S. P. w skardze, która została wniesiona do Sądu za pośrednictwem Prezesa Agencji, a skarżący, mimo kilkakrotnych wezwań przez Sąd, nie określił innego przedmiotu skargi. To zaś, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadniało ustalenie wpisu od skargi na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.