Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W zarządzeniem z dnia 3 lipca 2015 r., wydanym w sprawie o sygnaturze V SA/Wa 2634/15, wezwał M S do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w sprawie ze skargi M S na decyzję Dyrektora M Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Podstawę wezwania stanowił przepis § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, w którym nie kwestionował wysokości wpisu, a jedynie przytaczał argumenty przemawiające za zasadnością wniesionej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przez koszty postępowania należy rozumieć między innymi koszty sądowe, zalicza się do nich wpis sądowy, którego uiszczenie jest obowiązkiem strony wynikającym z art. 230 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wynika, że wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa wynosi 200 zł.
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W rozpoznawanej sprawie skarżącemu nie przysługuje ustawowe zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, a kwotę, do której uiszczenia został wezwany, określono w prawidłowej wysokości zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału nie narusza prawa.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.