Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 października 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2567/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA""), działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej zwanej "p.p.s.a."), odrzucił skargę L. P. (dalej zwanego "Skarżącym") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego "GITD") z 4 lipca 2022 r. r., nr BEPO.702.299.2022.1408.BEPO.4692, w przedmiocie kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej.
WSA wskazał, że zaskarżona decyzja GITD została doręczona Skarżącemu w dniu 13 lipca 2022 r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu, zatem 30-dniowy termin na wniesienie skargi (określony w art. 53 § 1 p.p.s.a.) upłynął 12 sierpnia 2022 r. Natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 17 sierpnia 2022 r. W konsekwencji WSA uznał, że skarga podlegała odrzuceniu - jako wniesiona po terminie.
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący przyznał, że skargę złożył 17 sierpnia 2022 r., jednak uchybienie terminu nie było zamierzone ani celowe, lecz wynikało z nieobecności w kraju spowodowanej leczeniem za granicą. Ponadto podniósł, że przekroczenie masy zestawu samochód-przyczepa było nieznaczne, a jego samochód nie jest samochodem ciężarowym, choć takim nazewnictwem posługuję się GITD oraz że jechał "samochodem osobowym z łódką na ryby wędkować na wodach Zalewu Szczecińskiego". Wniósł o zmianę decyzji lub chociaż zmianę wysokości nałożonej kary.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 95/12; dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W zaskarżonym postanowieniu WSA prawidłowo ustalił, że decyzja GITD z 4 lipca 2022 r. r. została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu 13 lipca 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. W doręczonej decyzji znajduje się pouczenie, że strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może złożyć do GITD skargę do WSA (za pośrednictwem GITD) w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi od wspomnianej decyzji upływał 12 sierpnia 2022 r., który przypadał w piątek i nie był dniem ustawowo wolnym od pracy.
Z akt sprawy wynika, że Skarżący zdecydował się wnieść skargę do WSA. Ze znajdującej się w aktach sądowych koperty, w której znajdowała się skarga (k. 12 akt sądowych) wynika, że przesyłka ta została nadana w dniu 17 sierpnia 2022 r. Zresztą okoliczność tę potwierdził również Skarżący w zażaleniu. Tym samym uprawniona była ocena WSA, że skarga została złożona po terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sprawie skarga była niewątpliwie spóźniona, a zatem WSA miał obowiązek skargę tę odrzucić.
Okoliczności podnoszone przez Skarżącego w zażaleniu, dotyczące przyczyn uchybienia terminu i wadliwości zaskarżonej decyzji, nie mogły być brane pod uwagę w tej sprawie. Przedmiotem kontroli instancyjnej w niniejszym postępowaniu jest bowiem postanowienie odrzucające skargę z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zatem jedynie, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany ustawowy termin do wniesienia skargi, a w konsekwencji - czy sąd pierwszej instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi do złożenia skargi i tego czy zaskarżona decyzja była zgodna z prawem.
W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że Skarżący wniósł skargę po terminie. Ta okoliczność sprawiła, że nie było możliwe merytoryczne rozpoznanie przez WSA złożonej przez niego skargi i przeprowadzenie kontroli legalności zaskarżonej decyzji GITD.
Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.