Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2598/15, odrzucił skargę Stowarzyszenia "D." z siedzibą w O. Ś. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy.
I
Z przedstawionego przez Sąd I instancji stanu sprawy wynikało, że pismem z dnia 15 września 2015 r. Stowarzyszenie "D." w O. Ś. wniosło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na ww. decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2014 r.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższej decyzji, została ona doręczona skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 20 sierpnia 2015 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału [...], pismem z dnia 24 września 2015 r., skarga została przesłana do organu.
Sąd I instancji podkreślił, że termin do wniesienia skargi należy uznać za zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie strona nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, lecz także wtedy, gdy uczynił to sąd, do którego strona bezpośrednio skierowała skargę.
W niniejszej sprawie, wobec niewłaściwego nadania skargi bezpośrednio do Sądu, o terminie wniesienia skargi zadecydowała data jej nadania przez Sąd na adres Urzędu Patentowego RP, co miało miejsce 24 września 2015 r. WSA podkreślił, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był 21 września 2015 r. Przekazanie skargi przez sąd do organu administracji, nastąpiło już zatem po upływie terminu do wniesienia skargi.
Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę stosowanie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
II
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenia "D." w O. Ś., zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu o terminie jej wniesienia decyduje data nadania skargi z Sądu drugiej instancji do Sądu właściwego, pomimo iż artykuł ten nie zawiera regulacji w tego typu przypadkach.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto z art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z powołanych przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
Sąd I instancji trafnie zwrócił uwagę na ukształtowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 328).
Mimo że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewidują po stronie sądu obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadanie jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy (por. post. NSA z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 259/16).
W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a. i pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w skarżonej decyzji, wniosło skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., nie zaś za pośrednictwem organu, który wydał ten akt administracyjny. Wobec niewłaściwego nadania skargi bezpośrednio do WSA w W., o terminie wniesienia skargi zadecydowała data jej nadania przez Sąd do organu tj. Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, co miało miejsce 24 września 2015 r. Wskazać przy tym należy, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był 21 września 2015 r. Przekazanie skargi przez Sąd do organu administracji nastąpiło zatem po upływie terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej.
W konsekwencji należy przyjąć, że w niniejszej sprawie zaszła przesłanka odrzucenia skargi przewidziana w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., tj. wniesienie skargi po upływie przewidzianego terminu, a postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.