Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 532/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej zwanej jako "p.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 25 kwietnia 2022 r., nr SKO-4203/137/2022 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Zasadniczym bowiem celem zatrzymania dokumentu uprawniającego kierowcę do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Zaskarżone rozstrzygnięcie jest konsekwencją niepoddania się skarżącego badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Tym bardziej, w takiej sprawie, żądanie wstrzymania wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy powinno być podyktowane wyjątkowymi okolicznościami oraz powinno być należycie, szczegółowo uzasadnione przez wnioskodawcę. Te zaś nie zostały przez skarżącego przedstawione, jak też trudno je wywieść z akt sprawy.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżacy i wniósł o - zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji SKO w sprawie utrzyamania w mocy decyzji Starosty Żnińskiego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oraz skierowania na badania.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
- - stan rzeczy rozstrzygniętej już inną decyzją Starosty Żnińskiego z dnia 8 kwietnia 2021r. w związku ze zdarzeniem z dnia 20 marca 2021r. i zatrzymaniem mi już prawa jazdy do 20 czerwca 2021r.
- - podwójne karanie mnie decyzjami administracyjnymi za to samo zdarzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Stwierdzić przy tym należy, że za wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przez trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. rozumie się zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379).
Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając zażalenie skarżącego pod kątem powyższych przepisów i poglądów, uznał, że postanowienie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe.
W złożonym wniosku skarżący nie zaprezentował bowiem wystarczającej argumentacji, która umożliwiła Sądowi pierwszej instancji uwzględnienie wniosku. We wniosku wskazał on jedynie, że skutek wykonania decyzji będzie bardzo dotkliwy dla skarżącego. Nie wyjaśnił przy tym, w czym ta dotkliwość będzie się przejawiać.
Powołane we wniosku argumenty, że na skutek wykonania decyzji skarżący nie będzie mógł prowadzić samochodu nie są natomiast prawidłowe. Jak słusznie bowiem stwierdził Sąd pierwszej instancji, zaskarżona decyzja jest konsekwencją niepoddania się skarżącego badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.. Natomiast wskazane przez skarżącego argumenty nie dowodzą, że nie może on przystąpić do badań, ani też, że wykonanie tego obowiązku wiąże się z wystąpieniem skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że przystąpienie do badań lekarskich spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tylko ta kwestia jest istotna w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.
Z tych powodów NSA uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności świadczących o ziszczeniu się przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., zatem brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji