Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., sygn. akt I SA/Gd 685/09 oddalił skargę D. T. (zwanej dalej: "skarżącą") na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowych.
Na skutek złożonego przez skarżącą wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, zarządzeniem z dnia 24 grudnia 2009 r. została ona wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Jako podstawę prawną powołano art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.) w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach administracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192).
Zażalenie na wyżej wymienione zarządzenie wniosła skarżąca, która domagała się jego uchylenia z uwagi na "eskalację niczym nieuzasadnionych kar, opłat, sankcji – zarówno ze strony administracji rządowej, jak i Sądu". W uzasadnieniu wskazała m.in. na fakt uiszczenia uprzednio kwoty 286 zł tytułem wpisu i w tej sytuacji, zdaniem skarżącej, Sąd swoją należność otrzymał.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.
Zgodnie z powołanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek.
W niniejszej sprawie skarżąca została zatem prawidłowo wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem sporządzonym na skutek złożonego wniosku
Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. prawidłowo określił również wysokość opłaty kancelaryjnej. Stosownie do § 2 powołanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2006 r. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
Z powyższych rozważań wynika, iż w wypadku złożenia przez stronę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, obowiązkiem Sądu jest wezwanie strony do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Przy ustalaniu wysokości opłaty kancelaryjnej nie ma znaczenia fakt uiszczenia uprzednio wpisu od skargi. Opłata kancelaryjna od sporządzenia uzasadnienia jest bowiem niezależną opłatą od wpisu, a jej zapłata – ciążącym na stronie obowiązkiem.
Jeśli skarżąca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie – we wcześniejszym etapie postępowania – skarżąca takiego wniosku nie złożyła. Skoro skarżąca nie domagała się przyznania prawa pomocy, kwestionując jednocześnie zasadność zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia.
Jedynie na marginesie wskazać należy, iż w świetle art. 229 § 1 P.p.s.a. należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący złożył wniosek o umorzenie należności sądowej powołując się na trudną sytuację materialną. Ubiegając się o umorzenie tej należności należy stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194) wykazać, że dłużnik z uwagi na swoją sytuację rodziną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki.
Z powyższych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 P.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.