Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 września 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 1305/22, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) odrzucił skargę Z. M. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ciechanowie z 19 października 2021 r. w przedmiocie nałożenia kwarantanny.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Z. M., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego – M. M. (matkę).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 29 września 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia.
Skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie kosztów sądowych, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, że pismem z 21 września 2022 r. (data nadania) złożyła wniosek o połączenie do wspólnego rozpoznania spraw o sygn. akt: V SA/Wa 1260/22, V SA/Wa 1261/22, V SA/Wa 1263/22 oraz V SA/Wa 1305/22. Jednocześnie w dniu 23 sierpnia 2022 r. uiściła opłatę sądową w kwocie 100 zł od zażalenia w sprawie o syng. akt V SA/Wa 1263/22. Dodała też, że do dnia wniesienia niniejszego zażalenia nie otrzymała powiadomienia zawierającego postanowienie sądu dotyczące wnioskowanego przez nią połączenia spraw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest zażalenie. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdego wnoszonego zażalenia, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący prawidłowo wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie połączenia przez sąd kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 p.p.s.a.), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdego ze środków zaskarżenia w połączonych sprawach. W orzecznictwie przyjmuje się, że połączenie kilku spraw do wspólnego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia należy do wyłącznej kompetencji Sądu rozpoznającego te sprawy.
Niezależnie jednak od powyższego wyjaśnić należy, że wbrew oczekiwaniom strony, zabieg ten nie wpłynąłby w żaden sposób na redukcję jej obciążeń finansowych, związanych z ich prowadzeniem. Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Zakamycze 2005 r., str. 264). Nie ma więc ono w konsekwencji wpływu na wysokość wpisu, który powinien być obliczony od każdej sprawy odrębnie (por. post. NSA z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt FZ 313/04, niepubl.; post.
NSA z dnia 29 lipca 2005 r., II FZ 444/05, niepubl.; post. NSA z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 236/06, niepubl.). Te same zasady stosuje się do ustalania wynagrodzenia pełnomocnika strony (por. post. NSA z dnia 14 września 2006 r. II FZ 586/06, sygn. akt II FZ 586-587-588-589-590-591/06, niepubl.). Użyty w przepisie zwrot "sąd zarządza" nie stanowi o formie procesowej rozstrzygnięcia, lecz jedynie wskazuje na jego treść i czysto techniczny charakter. Postanowienie w przedmiocie połączenia spraw do wspólnego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia może być kwestionowane w toku postępowania kasacyjnego w trybie art. 191 p.p.s.a. (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 111.)
Rozpoznawana sprawa nie należy do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że na skarżącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego w tej sprawie, tak samo jak od każdego zażalenia wniesionego w sprawach, o połączenie których wnioskowała skarżąca.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.